ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

رواياتى در باره ارتباط مصائب دنيوى
...

رواياتى در باره ارتباط مصائب دنيوى با گناهان، در ذيل آيه:


" ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ..."

و در كافى به سند خود از هشام بن سالم از امام صادق (ع) روايت آورده كه فرمود: هيچ رگى از بدن نمى‏جهد، و هيچ نكبتى نمى‏رسد، و هيچ سر درد و بيمارى ديگرى‏
عارض كسى نمى‏شود مگر به خاطر گناهى است كه كرده، و اين همان كلام خداى عز و جل است كه در كتاب خود مى‏فرمايد:" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ". راوى مى‏گويد: سپس امام فرمود: يعنى آنچه از عقوبتش كه صرفنظر مى‏كند بيشتر از آن گناهانى است كه عقوبتش را به گنهكار مى‏چشاند. «1»

مؤلف: اين معنا به طريقى ديگر از مسمع از آن جناب (ع) روايت شده «2» و نظير آن در الدر المنثور از حسن از رسول خدا (ص) نقل شده، و عبارت آن چنين است: وقتى آيه" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ" نازل شد، رسول خدا (ص) فرمود: به آن خدايى كه جانم به دست او است هيچ خراشى از چوبى بر بدن شما نمى‏افتد، و هيچ رگى از جاى خود نمى‏جنبد و هيچ ضربتى از سنگ وارد نمى‏شود، و هيچ پايى نمى‏لغزد مگر به خاطر گناهى از گناهان. و آنچه از گناهان كه خدا عفو مى‏كند بيشتر است «3».

و نيز در كافى به سند خود از على بن رئاب روايت كرده كه گفت:

از امام صادق (ع) معناى كلام خداى عز و جل را پرسيدم كه مى‏فرمايد:" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ" و عرضه داشتم: آيا آن همه مصائب كه به على بن ابى طالب و اهل بيتش (ع) بعد از رحلت آن جناب متوجه شد به خاطر گناهانى بوده كه مرتكب شدند، با اينكه آن حضرات اهل بيت طهارت و عصمت بودند؟ امام در پاسخ فرمود: رسول خدا (ص) در هر شبانه روز صد مرتبه استغفار مى‏كرد، و اين طلب مغفرتش به خاطر گناه نبود، بلكه اين طلب مغفرت به منظور اجر بود، و همچنين خداى تعالى اولياى خود را گرفتار مصائب مى‏كند تا اجرشان دهد «4».

(1) اصول كافى، ج 2، ص 581.

(2) اصول كافى، ج 2، ص 581.

(3) الدر المنثور، ج 6، ص 10.

(4) كافى، ج 2، ص 450.

/ 590