رواياتى در باره ارتباط مصائب دنيوى
...

رواياتى در باره ارتباط مصائب دنيوى با گناهان، در ذيل آيه:

" ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ..."

و در كافى به سند خود از هشام بن سالم از امام صادق (ع) روايت آورده كه فرمود: هيچ رگى از بدن نمى‏جهد، و هيچ نكبتى نمى‏رسد، و هيچ سر درد و بيمارى ديگرى‏
عارض كسى نمى‏شود مگر به خاطر گناهى است كه كرده، و اين همان كلام خداى عز و جل است كه در كتاب خود مى‏فرمايد:" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ". راوى مى‏گويد: سپس امام فرمود: يعنى آنچه از عقوبتش كه صرفنظر مى‏كند بيشتر از آن گناهانى است كه عقوبتش را به گنهكار مى‏چشاند. «1»

مؤلف: اين معنا به طريقى ديگر از مسمع از آن جناب (ع) روايت شده «2» و نظير آن در الدر المنثور از حسن از رسول خدا (ص) نقل شده، و عبارت آن چنين است: وقتى آيه" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ" نازل شد، رسول خدا (ص) فرمود: به آن خدايى كه جانم به دست او است هيچ خراشى از چوبى بر بدن شما نمى‏افتد، و هيچ رگى از جاى خود نمى‏جنبد و هيچ ضربتى از سنگ وارد نمى‏شود، و هيچ پايى نمى‏لغزد مگر به خاطر گناهى از گناهان. و آنچه از گناهان كه خدا عفو مى‏كند بيشتر است «3».

و نيز در كافى به سند خود از على بن رئاب روايت كرده كه گفت:

از امام صادق (ع) معناى كلام خداى عز و جل را پرسيدم كه مى‏فرمايد:" وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ" و عرضه داشتم: آيا آن همه مصائب كه به على بن ابى طالب و اهل بيتش (ع) بعد از رحلت آن جناب متوجه شد به خاطر گناهانى بوده كه مرتكب شدند، با اينكه آن حضرات اهل بيت طهارت و عصمت بودند؟ امام در پاسخ فرمود: رسول خدا (ص) در هر شبانه روز صد مرتبه استغفار مى‏كرد، و اين طلب مغفرتش به خاطر گناه نبود، بلكه اين طلب مغفرت به منظور اجر بود، و همچنين خداى تعالى اولياى خود را گرفتار مصائب مى‏كند تا اجرشان دهد «4».

(1) اصول كافى، ج 2، ص 581.

(2) اصول كافى، ج 2، ص 581.

(3) الدر المنثور، ج 6، ص 10.

(4) كافى، ج 2، ص 450.