ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و بنا بر اين فرض، آيه شريفه در مقام تصديق رسول خدا (ص) مى‏باشد، آن جناب را در ادعاى رسالتش و اينكه كتابش از ناحيه خدا و به وحى او است تصديق مى‏كند. و نيز در ادعايش به اينكه خودش به آنچه مردم را بدان دعوت مى‏كند ايمان دارد، تصديق مى‏نمايد. پس در نتيجه آيه شريفه در معناى آيه‏
" إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ عَلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ تَنْزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ" «1» خواهد بود، چون اين آيه هم رسالت و ايمان آن جناب را تصديق مى‏كند.

" وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ"

- اين جمله اشاره است به اينكه آنچه پيامبر اسلام مردم را به سويش هدايت مى‏كند صراط مستقيم است، و همان چيزى است كه خدا مردم را به سويش هدايت مى‏كند، پس هدايت خدا و رسول خدا (ص) يك هدايت است، و دعوتشان يك دعوت است.

بيان اينكه صراط خدايى كه مالك
...

بيان اينكه صراط خدايى كه مالك آسمان‏ها و زمين است مستقيم و منتهى به سعادت مى‏باشد

" صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ ..."

اين آيه شريفه صراط مستقيم را كه رسول خدا (ص) مردم را به سويش دعوت مى‏كند، بيان مى‏نمايد، و در آن خدا را به" كسى كه آنچه در آسمانها و زمين است از آن او است" توصيف مى‏كند تا بفهماند دليل استقامت صراط خدا چيست، چون وقتى ملك هر چيزى از آن خداى تعالى باشد، قهرا مالك غايتى هم كه هر چيز به سوى آن غايت سير مى‏كند و سعادتى كه به سويش متوجه است نيز مى‏باشد. پس در نتيجه غايت و سعادت هر موجودى همان چيزى است كه خداى تعالى براى آن معين كرده، و راه به سوى آن سعادت و طريقى كه بايد سلوك كنند تا به سعادت خود برسند همان طريقى است كه خدا تشريع و بيان نموده، و احدى غير از خدا مالك هيچ چيز نيست تا براى مملوك خود غايتى معين و نهايتى مقرر نمايد. و يا براى رسيدن مملوكش به سعادت خاص خود راهى براى او تشريع كند. پس سعادتى كه خداى سبحان به سوى آن دعوت مى‏كند، سعادت حقيقى انسانها است، و راهى هم كه او بشر را به پيمودن آن دعوت نموده تا به سعادتشان منتهى كند، راه حقيقى و صراط مستقيم است.

" أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ". اين جمله بشر را به لازمه مالكيت خدا نسبت به آنچه در آسمانها و زمين است هشدار مى‏دهد، چون لازمه اين مالكيت اين است كه امور خلق كه مملوك اويند نيز راجع به وى باشد، و لازمه اين هم آن است كه راهى هم كه خلق پيش مى‏گيرد و روشى كه در زندگى طى مى‏كند- از آنجا كه آن نيز يكى از امور خلق است- راجع به او باشد، پس تنها صراط مستقيم صراط اوست. و اگر به جاى اينكه بفرمايد" الا الى اللَّه مصير الامور" فرمود:" تَصِيرُ الْأُمُورُ" و به مضارع تعبير فرمود، براى افاده استمرار بود، و
مى‏خواهد بفهماند برگشت امور خلق به خداى تعالى دائمى است.

(1) تو (اى محمد) از پيغمبران خدايى (كه از جانب حق) به راه راست فرستاده شدى، (اين قرآن تو كتابى است كه) از جانب خداى مقتدر مهربان نازل شده است. سوره يس، آيه 3- 5.

/ 590