ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

مقصود از اينكه فرمود: اگر مردم امت واحده نمى‏شدند
...

مقصود از اينكه فرمود: اگر مردم امت واحده نمى‏شدند، سقف خانه كافران را از نقره مى‏كرديم و ...

" وَ لَوْ لا أَنْ يَكُونَ النَّاسُ أُمَّةً واحِدَةً ... وَ مَعارِجَ عَلَيْها يَظْهَرُونَ"

اين آيه و آيه بعدش اين معنا را بيان مى‏كند كه متاع دنيا نزد خداى سبحان قدر و منزلتى ندارد.

مفسرين «1» گفته‏اند: مراد از امت واحده بودن مردم در اين آيه شريفه اجتماع آنان است بر سنت كفر، مى‏فرمايد: اگر اين نبود كه مردم چون ببينند تمامى زينت‏هاى زندگى دنيا در دست كفار است، و مؤمنين به خدا از آن به كلى تهى دست و محرومند كافر مى‏شدند ... و كلمه" معارج" به معناى درجات بالا است.

و معناى آيه اين است: اگر نبود اين مساله كه مردم در صورت ديدن تنعم كافران و محروميت مؤمنان بر كفر اجتماع كنند هر آينه ما براى خانه‏هاى هر كس كه به رحمان كفر مى‏ورزيد سقفى از نقره درست مى‏كرديم، و به درجاتى بر ديگران غلبه مى‏داديم.
و ممكن هم هست كه مراد از" امت واحده" بودن مردم اين باشد كه همه مردم در برابر اسباب و عوامل بهره‏هاى زندگى يك نسبت دارند، و در اين نسبت فرقى بين مؤمن و كافر نيست، پس هر كس منتهاى سعى خود را در طلب رزق به كار ببندد، و اسباب و عوامل ديگر هم كه در اختيارش هست مساعد با اين كوشش باشد، قهرا به رزق مطلوب خود مى‏رسد، چه مؤمن باشد، چه كافر. و كسى كه آن اسباب و عوامل با سعى وى جمع نباشد، و مساعدت نكند، محروم مى‏گردد، و رزقش تنگ مى‏شود، چه مؤمن باشد و چه كافر.

و معناى آيه اين است كه: اگر نبود كه ما اراده كرده‏ايم مردم در برابر اسبابى كه آنان را به زخارف دنيا مى‏رساند يكسان باشند، و اختلافشان هم به خاطر ايمان و كفر نباشد، هر آينه براى كفار سقف‏هايى از نقره قرار مى‏داديم ...

" وَ لِبُيُوتِهِمْ أَبْواباً وَ سُرُراً عَلَيْها يَتَّكِؤُنَ وَ زُخْرُفاً"

در اين جمله كلمه" ابوابا" و كلمه" سررا" نكره (بدون الف و لام) آمده، و اين به منظور عظمت دادن بدانها است. و كلمه" زخرف" به معناى طلا و يا به معناى مطلق زينت‏
است.

(1) مجمع البيان، ج 9، ص 47.

/ 590