بیشترتوضیحاتافزودن یادداشت جدید
و در تفسير قمى در ذيل آيه" وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ" از معصوم (ع) نقل كرده كه فرموده: منظور كسانيست كه مردمى در دنيا آنها را مىپرستيدند و در قيامت نمىتوانند پرستندگان خود را شفاعت كنند «1».و در كافى به سند خود از ابى هاشم جعفرى روايت كرده كه گفت:از امام ابى جعفر دوم (حضرت جواد الأئمه (ع)) پرسيدم: معناى" واحد" چيست؟فرمود: اجماع و اتفاق زبانها به وحدانيت او است، چون قرآن كريم مىفرمايد:" وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ" يعنى اگر از مشركين هم بپرسيد كه چه كسى ايشان را خلق كرده خواهند گفت" اللَّه" «2».(1) تفسير قمى، ج 2، ص 289.(2) اصول كافى، ج 1، ص 118.