رواياتى درباره شب قدر و تقدير امور در آن - ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

" رَبُّكُمْ وَ رَبُّ آبائِكُمُ الْأَوَّلِينَ"- در اين آيه بطور كامل تصريح شده به اينكه خداى تعالى رب ايشان و رب پدران و نياكان ايشان است پس بايد تنها او را بپرستند، و به خاطر پيروى از پدران در پرستش بت‏ها، نبايد تعلل ورزند، و عذر و بهانه بياورند. و به منظور تكميل اين تصريح، جمله مورد بحث در سياق مخاطب آمده و فرموده:" رب شما و رب پدران شما".

و اين دو جمله، يعنى جمله" يُحْيِي وَ يُمِيتُ" و جمله" ربكم" هر دو خبرند براى مبتدايى كه حذف شده، و تقديرش" هو يحيى و يميت" و نيز" هو ربكم" است.

بحث روايتى

رواياتى درباره شب قدر و تقدير امور در آن

در مجمع البيان در ذيل جمله" إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ" مى‏گويد:" ليله مباركه" همان شب قدر است. اين معنا از امام باقر و امام صادق (ع) روايت شده «1».

و در كافى به سند خود از على بن ابراهيم، از پدرش، از ابن ابى عمير، از عمر بن اذينة، از فضيل، و زراره، و محمد بن مسلم، از حمران روايت كرده كه از امام باقر (ع) از اين كلام خدا كه مى‏فرمايد" إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ" پرسيده، فرمود: بله، منظور شب قدر است، كه هر سال در هر ماه رمضان، در دهه آخر آن تكرار مى‏شود، پس قرآن نازل نشده مگر در شب قدر، هم چنان كه خداى تعالى در باره آن مى‏فرمايد:" فِيها يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ" يعنى در شب قدر هر سال همه امور آن سال كه بايد تا سال بعد جريان يابد تقدير مى‏شود، چه خير و چه شر، چه اطاعت و چه معصيت، و چه مولودهايى كه بايد به عرصه وجود قدم بگذارند، و چه اجلها و رزقها. پس هر چه كه در آن شب براى آن سال تقدير شود، و قضايش رانده شود، آن قضاء حتمى است، ولى در عين حال مشيت خداى تعالى در آن دخل و تصرف دارد «2».

مؤلف: اينكه فرمود" آن قضاء حتمى است، ولى در عين حال مشيت خداى تعالى در آن دخل و تصرف دارد" معنايش اين است كه از نظر اسباب و شرايط حتمى است، يعنى هيچ سبب و شرطى نمى‏تواند تغييرش دهد، مگر آنكه خداى تعالى بخواهد.

(1) مجمع البيان، ج 9، ص 60.

(2) فروع كافى، ج 4، ص 157.

/ 590