ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و ممكن است آن را به وجه چهارمى توجيه كرد، و گفت: قيد" اولى" به حكايت بر مى‏گردد، نه به مطلب حكايت شده، و تنها سخن كفار اين بوده باشد كه:" إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا". و بنا بر اين معناى كلام اين مى‏شود: مشركين حيات بعد از موت را انكار و نفى مى‏كنند: و مى‏گويند:" إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا" و منظورشان از كلمه" موتتنا" همين مردن اولى از آن دو مرگى است كه ما در آيه" قالُوا رَبَّنا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ ..." ذكر كرديم.
و اين وجوه چهارگانه از نظر نزديكى و دورى از ذهن مختلفند، از همه آنها نزديك‏تر وجه سوم، و سپس چهارم و آن گاه اول است.

" فَأْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ"

اين جمله تتمه كلام مشركين منكر معاد است، و خطابشان در آن به رسول خدا (ص) و مؤمنين است كه مساله معاد و احياء مردگان را به رخ آنان مى‏كشيدند.

و مشركين در اين جمله از گفتار خود، آن را رد نموده، گفته‏اند كه" اگر راست مى‏گويد پدران ما را بياوريد" يعنى پدران گذشته ما را با دعاى خود و يا با هر وسيله كه در دست داريد زنده كنيد تا بدانيم كه در ادعاى خود كه اموات به زودى زنده مى‏شوند و مرگ عبارت از انعدام نيست راست مى‏گوييد.

" أَ هُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْناهُمْ إِنَّهُمْ كانُوا مُجْرِمِينَ"

اين آيه شريفه تهديدى است به كفار مشرك كه خدا هلاكشان خواهد كرد، همانطور كه قوم تبع و اقوام قبل از ايشان را هلاك كرد.

" تبع" كه در اين آيه شريفه نامش آمده، يكى از پادشاهان حمير است كه در يمن حكومت مى‏كردند، و به طورى كه نقل كرده‏اند «1» نامش" اسعد ابو كرب" و به قول بعضى «2» ديگر" سعد ابو كرب" بوده، و به زودى پاره‏اى از داستانش در بحث روايتى خواهد آمد. و در آيه شريفه نوعى اشاره هست به اينكه خود تبع هلاك نگشته است.

" وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما لاعِبِينَ ما خَلَقْناهُما إِلَّا بِالْحَقِّ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ"

ضمير تثنيه در كلمه" بينهما" به جنس سماوات و ارض برمى‏گردد، نه به الفاظ آنها،
چون اگر به الفاظ آنها كه جمع است برمى‏گشت، بايد ضمير را هم جمع مى‏آورد، و مى‏فرمود:" بينها".

(1 و 2) روح المعانى، ج 25، ص 127.

/ 590