ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و آيه‏
" فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ" «1»

و آيه" فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَ قُلْ سَلامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ" «2» مى‏باشد.

و معنايش اين است كه: اى رسول گرامى من، به مؤمنين دستور بده از اين مستكبرين كه به آيات خدا استهزاء نموده و انتظار ايام خدا را ندارند، اغماض كنند تا آنكه خداى تعالى بر طبق آنچه كرده‏اند جزايشان دهد، چه، روز جزاء يكى از ايام خدا است. و خلاصه از اين منكرين قيامت درگذرند تا خدا در روزى از روزهاى خود ايشان را به كيفر اعمالشان برساند.

و در جمله" لِيَجْزِيَ قَوْماً"، اسم ظاهر" قوما" به جاى ضمير به كار رفته. به تعبير ديگر: مقتضاى سياق اين بود كه بفرمايد" ليجزيهم"، ولى به جاى ضمير مرجع ضمير را آورد، و آن را نكره هم آورد، نكره‏اى كه هيچ وصفى برايش ذكر نكرد، و اين بدان جهت است كه امر ايشان را تحقير كرده باشد، و بفهماند كه خدا هيچ عنايتى به شان و كار آنان ندارد، تو گويى قومى ناشناخته‏اند، و كسى آنان را به عنوان اينكه قوم معينى هستند نمى‏شناسد، و اعتنايى به هيچ يك از شؤون آنان ندارد.

و با بيانى كه در معناى آيه گذشت اتصال و ارتباط آيه شريفه به ما قبل و ما بعدش روشن مى‏گردد. و نيز روشن مى‏شود كه معناهاى مختلفى كه مفسرين براى آيه كرده‏اند صحيح نيست، و اگر خواننده عزيز بخواهد به آن معانى واقف گردد، بايد به تفاسير مفصل مراجعه كند.

" مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها ثُمَّ إِلى‏ رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ"

اين آيه به منزله تعليلى است براى جمله" لِيَجْزِيَ قَوْماً ..." و به همين جهت واو عاطفه بر سرش در نيامده، و استينافى- يعنى جمله‏اى و- نيز نيست.
در نتيجه اگر به منزله تعليل باشد، معنايش اين مى‏شود: خداى تعالى ايشان را به آنچه كردند جزاء مى‏دهد، براى اينكه اعمال هرگز بى اثر رها نمى‏شود، بلكه هر كس عملى صالح كند از آن بهره‏مند مى‏شود، و هر كس عملى زشت كند از آن متضرر مى‏گردد. و بعد همگى شما بسوى پروردگارتان مراجعه خواهيد نمود، و او بر حسب اعمالى كه كرده‏ايد جزايتان مى‏دهد، اگر اعمالتان خير باشد جزاى خير، و اگر شر باشد جزاى شر مى‏دهد.

(1) رهايشان كن تا سرگرم ياوه‏هاى خود باشند، تا آنكه ديدار كنند آن روزى را كه وعده داده شده‏اند. سوره معارج، آيه 42.

(2) از ايشان چشم‏پوشى كن و به ايشان بگو" سلام" كه به زودى خواهند فهميد. سوره زخرف، آيه 89.

/ 590