توضيح اينكه بد كاران نه در حيات و نه در ممات با مؤمنان صالح العمل برابر نيستند - ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

زمخشرى در كشاف بطور جزم گفته: كاف در كلمه" كالذين" اسم است، و معنايش‏
" مثل الذين" است، و همين كاف مفعول دوم است براى جمله" نجعلهم" و كلمه" سواء" بدل است از مثل «1».

كلمه" سواء" بنا بر قرائتى كه معمول و رائج است مصدرى است به معناى اسم فاعل، و معنايش" مستويا" و يا" متساويا" است. و كلمه" محياهم" مصدر ميمى است، و خود فاعل" سواء" است، و ضمير" هم" در آن به مجموع اجتراح كنندگان و مؤمنان بر مى‏گردد. و همچنين كلمه" مماتهم" كه عطف بدان شده، حال" محياهم" را دارد.

و سياق آيه شريفه سياق انكار است، و كلمه" أم" در آن منقطعه است، و معنايش اين است:

" بلكه آيا كسانى كه گناه مرتكب مى‏شوند، و جرم اكتساب مى‏كنند، پنداشته‏اند كه ما آنان را مانند كسانى قرار مى‏دهيم كه ايمان آورده و عملهاى صالح مى‏كنند؟

در حالى كه زندگى و مرگشان متساويست" يعنى در حالى كه حيات اينان مانند حيات آنان، و موت اينان مانند موت آنان است؟

و در نتيجه ايمان آنان و متشرع بودنشان لغو و بى اثر است؟

نه در حيات اثر دارد و نه در ممات؟

و بود و نبودشان يكسان است؟

" ساءَ ما يَحْكُمُونَ"- اين جمله پندار مذكور آنان را رد مى‏كند، و مى‏فرمايد: اينكه پنداشتند و حكم كردند كه حيات و ممات مرتكبين گناهان و مؤمنان صالح يكسان است حكم بدى است كه كرده‏اند. و بدى حكم كنايه است از بطلان آن.

توضيح اينكه بد كاران نه در حيات و نه در ممات با مؤمنان صالح العمل برابر نيستند

پس اين دو طائفه نه در حيات مثل همند، و نه در ممات.

اما اينكه در حيات برابر نيستند، براى اينكه اشخاصى كه داراى ايمان و عمل صالح هستند، طريقه زندگيشان را با بصيرت سلوك مى‏كنند، و در راه زندگى داراى هدايت و رحمتى از ناحيه پروردگار خويشند- هم چنان كه در آيه قبلى فرموده بود- ولى آدم بد كار دستش از اين بصيرت و هدايت و رحمت تهى است، هم چنان كه در جاى ديگر فرموده:

" فَمَنِ اتَّبَعَ هُدايَ فَلا يَضِلُّ وَ لا يَشْقى‏ وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْكاً" «2»

و نيز در جاى ديگر فرموده:

" أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها" «3».

(1) تفسير كشاف، ج 4، ص 290.

(2) كسى كه هدايت مرا پيروى كند نه گمراه مى‏شود و نه بدبخت، و كسى كه از ياد من اعراض كند، زندگيى تنگ دارد.

سوره طه، آيه 124.

(3) آيا كسى كه مرده بود و ما زنده‏اش كرديم و برايش نورى قرار داديم كه با آن در بين مردم زندگى مى‏كند، مانند كسى است كه در ظلمتهايى قرار داشته باشد كه به هيچ وجه نتواند از آن بيرون شود؟. سوره انعام، آيه 122.

/ 590