ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و بعضى «1» ديگر گفته‏اند اشاره به لوح محفوظ است، و معناى استنساخ همه جا همان" استكتاب" است.

" فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ ذلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْمُبِينُ"

اين آيه شريفه حال مردم در قيامت را بطور مفصل و جدا جدا بيان مى‏كند، چون مردم از نظر سعادت و شقاوت و ثواب و عقاب مختلفند. سعيد كه در آن روز كه داراى پاداش و ثواب است، عبارت است از كسى كه ايمان آورده و عمل صالح كرده باشد. و شقى آن كسى است كه كفر ورزيده و استكبار كرده باشد، و به دنبالش مرتكب گناه هم شده باشد.

و مراد از" رحمت" افاضه الهيه است كه به هر كس برسد سعادتمند مى‏شود، و يكى از نتايج آن بهشت است. و" فوز مبين" به معناى رستگارى روشن است. و بقيه الفاظ احتياجى به تفسير ندارد.

" وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى‏ عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ"

مراد از" الَّذِينَ كَفَرُوا" كسانى است كه به خاطر تكذيب و انكار آيات خدا متصف به كفر شده‏اند، به شهادت اينكه در توبيخ ايشان مى‏فرمايد:" آيا آيات من بر شما تلاوت نمى‏شد، و شما از پذيرفتنش استكبار مى‏ورزيديد ...".

حرف" فاء" در جمله" أَ فَلَمْ تَكُنْ" فاء تفريع است و مى‏فهماند كه اين جمله نتيجه جمله‏اى است كه حذف شده. جمله‏اى كه جواب كلمه" اما" است، و تقدير آن:" فيقال لهم ا لم تكن اياتى تتلى عليكم- پس به ايشان گفته مى‏شود: آيا چنين نبود كه آيات من بر شما تلاوت مى‏شد"؟ و مراد از" آيات" همان حجتهاى الهى است كه به وسيله وحى و دعوت براى ايشان اقامه مى‏شد. و" مجرم" به معناى كسى است كه متلبس به اجرام يعنى به گناه باشد.

و معناى آيه اين است: اما آن كسانى كه كافر شده و حق را با اينكه ظاهر بود انكار كردند پس از در توبيخ به ايشان گفته مى‏شود آيا حجت‏هاى ما برايت خوانده نمى‏شد و در دنيا برايت بيان نمى‏شد و اين شما نبوديد كه از قبول آنها استكبار مى‏ورزيديد و مردمى گنهكار بوديد؟

(1) روح المعانى، ج 25، ص 156.

/ 590