مقصود از" شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ" در آيه:" قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ ..." - ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و معناى آيه اين است كه:

به مشركين بگو به من خبر دهيد اگر اين قرآن از ناحيه خدا باشد و در عين حال شما به كتاب خدا كفر ورزيده باشيد، كتابى كه شاهدى هم از بنى اسرائيل به مثل آن كتاب كه معارف همان كتاب را دارد، شهادت داد و به آن ايمان آورد و شما از پذيرفتن آن سرپيچى و استكبار كرده باشيد، آيا شما مردمانى گمراه نيستيد؟

به درستى كه خدا مردم ستمكار را هدايت نمى‏كند.

مقصود از" شاهِدٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ" در آيه:" قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ كَفَرْتُمْ ..."

و اما آن كسى كه بر مثل اين كتاب شهادت داده و ايمان آورده، بطورى كه در روايات آمده، عبد اللَّه بن سلام يكى از علماى يهود بوده. و بنا بر اين، آيه شريفه مدنى خواهد بود، نه مكى، براى اينكه عبد اللَّه بن سلام از كسانى است كه در مدينه ايمان آورد.

و بعضى گفته‏اند: ممكن است تعبير به گذشته در جمله" و شاهدى از بنى اسرائيل شهادت داد و ايمان آورد" به منظور تحقيق وقوع باشد. و به عبارت ساده‏تر: به اين منظور بوده كه بفهماند هر چند اين جريان در آينده واقع مى‏شود، اما آن قدر واقع شدنش حتمى است كه بايد آن را واقع شده حساب كنى.
ليكن اين تفسير بى پايه است، براى اينكه با سياق آيه كه سياق احتجاج عليه مشركين است نمى‏سازد، چون مشركين رسول خدا (ص) را در آنچه كه از آينده خبر مى‏داد تصديق نمى‏كردند.

و در معناى آيه اقوال ديگرى نيز گفته‏اند، از آن جمله گفته‏اند:

مراد از كسى كه شهادت داد بر مثل قرآن و ايمان هم آورد حضرت موسى (ع) است كه شهادت داد بر حقانيت تورات و به آن ايمان آورد. و اگر اين مفسرين از تفسير قبلى عدول كرده، اين تفسير را پذيرفته‏اند همه به خاطر اين بوده كه آيه را مكى دانسته و در نتيجه نمى‏توانستند بگويند منظور عبد اللَّه بن سلام بوده، چون عبد اللَّه در مدينه اسلام آورد.

و اين پندار صحيح نيست، زيرا اولا دليلى نداريم بر اينكه آيه شريفه در مكه نازل شده باشد. و ثانيا از ادب قرآن به دور است كه موسى (ع) را قرين مشركين جلف قرار دهد و اينان را با آن جناب مقايسه نمايد، و بفرمايد: موسى (ع) به كتابى كه بر او نازل شد ايمان آورد، پس چرا شما استكبار مى‏ورزيد، و به قرآن ايمان نمى‏آوريد.

بى‏پايگى اين حرف بر كسى پوشيده نيست.

و از جمله آن اقوال اين است كه گفته‏اند: كلمه" مثل" در آيه شريفه به معناى خود قرآن است، نه مثل قرآن، هم چنان كه در آيه" لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْ‏ءٌ" مثل به معناى خدا است نه به معناى مانند او.
بعيد بودن اين تفسير هم مثل تفسير سابق است.

/ 590