وجوه مختلف در معناى آيه:" وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ ..." - ترجمه تفسیر المیزان جلد 18

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

ترجمه تفسیر المیزان - جلد 18

سید محمدحسین طباطبایی؛ ترجمه: سید محمدباقر موسوی همدانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

وجوه مختلف در معناى آيه:" وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ ..."

" وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا لَوْ كانَ خَيْراً ما سَبَقُونا إِلَيْهِ ..."

بعضى گفته‏اند: لام در كلمه" لِلَّذِينَ آمَنُوا" لام تعليل است، و معنايش" براى خاطر ايمانشان" است. و برگشت معنايش به" فى" است (يعنى در باره ايمان مؤمنين) و ضمير در" كان" و در" اليه" به قرآن برمى‏گردد بدين جهت كه مؤمنين به آن ايمان دارند.

و معناى آيه اين است كه: آنها كه كافر شدند در باره ايمان مؤمنين به قرآن گفتند:

اگر ايمان به قرآن خير بود، مؤمنين در ايمان آوردن به آن از ما پيشى نمى‏گرفتند.

بعضى ديگر گفته‏اند: مراد از" لِلَّذِينَ آمَنُوا" بعضى از مؤمنين است، و مراد از ضميرى كه در جمله" سبقونا" است بعضى ديگر از ايشان، و لام در" للذين" متعلق به كلمه" قال" است، و معناى آيه اين است كه:" كسانى كه كافر شدند به بعضى از مؤمنين- كه حاضر در مجلس بودند- گفتند: اگر اسلام چيز خوبى بود فلان شخص و فلان شخص از مؤمنين- كه در مجلس حاضر نبودند- جلوتر از ما ايمان نمى‏آوردند" و اين معنايى است كه از سياق آيه به دور است.

بعضى ديگر گفته‏اند: مراد از جمله" لِلَّذِينَ آمَنُوا" همه مؤمنين است، و ليكن در جمله" ما سَبَقُونا" التفاتى به كار رفته، و اصل آن" ما سبقتمونا" بوده،

(و معنايش اين است:
آنهايى كه كافر شدند به همه مؤمنين گفتند: اگر ايمان خوب بود شما از ما سبقت نمى‏گرفتيد).

و ليكن اين تفسير هم در دورى از سياق مثل قول سابق است، چون اگر منظور خطاب به مؤمنين بود، جهت نداشت كه بفرمايد" سبقونا" و آوردن صيغه غايب به جاى حاضر به هيچ وجه التفات شمرده نمى‏شود.

" وَ إِذْ لَمْ يَهْتَدُوا بِهِ فَسَيَقُولُونَ هذا إِفْكٌ قَدِيمٌ"

- ضمير در" به" به قرآن برمى‏گردد، و همچنين كلمه" هذا" نيز اشاره به قرآن است. و كلمه" افك" به معناى افتراء است.

و معنايش اين است: از آنجا كه به خاطر استكبارشان از ايمان آوردن به قرآن، از هدايت قرآن، بهره‏مند نشدند، به زودى خواهند گفت اين (قرآن) افك و افترايى است قديم. و اين همان سخنى است كه در جاى ديگر به عبارت" أساطير الاولين" تعبير شده.

" وَ مِنْ قَبْلِهِ كِتابُ مُوسى‏ إِماماً وَ رَحْمَةً وَ هذا كِتابٌ مُصَدِّقٌ لِساناً عَرَبِيًّا ..."

ظاهرا جمله" و من قبله ..." جمله‏اى حاليه باشد، و معناى جمله اين است كه: به زودى خواهند گفت: اين افترايى است قديم و سابقه‏دار، در حالى كه كتاب موسى كه امام و رحمت بود و قرآن هم آن را تصديق دارد، قبل از آمدن قرآن از آمدنش خبر داده بود، و اين قرآن‏
هم كه مصدق تورات است، به زبانى عربى آن را تصديق كرده تا براى ستمكاران بيم‏رسان و براى نيكوكاران بشارتى باشد، و با اين حال چگونه ممكن است افك بوده باشد.

/ 590