دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 6

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 6

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
افزودن یادداشت
افزودن یادداشت جدید

نظامى بهره گيرد و
مردم را به اجبار بر كارى سخت بگمارد. اين‏جا بود كه مالك، خود را به
مردمِ رَقّه شناساند و تهديدشان كرد و ايشان ناچار شدند براى عبورِ
سپاه امام عليه السلام پُلى بربندند و آن‏گاه، سپاه از آن گذشت.

5. سپاه معاويه، آب را بر سپاه امام عليه السلام بست. در اين حال، مالك
اشتر، دليرانه رو به جنگ نهاد و به همراهىِ اشعث بن قيس، توانست به
آب دست يابد.

6. به گاهِ در گرفتنِ جنگ، مالك، فرمانده سواره‏نظام بود.

7. در حمله‏هاى ذى حجّه، وى نقشى اساسى داشت. آن‏گاه كه در
ماه صفر، جنگ آغاز شد و هشت روز به درازا كشيد، مالك طىّ دو روز،
فرمانده كلّ لشكر بود.

8. در نبردهاى تن به تن، رزمنده‏اى بى‏مانند بود و هرگز در
رويارويى با كسى، تن به شكست نداد.

9. در روزهاى پَسينِ نبرد، حل كننده مشكلات پيچيده بود و به
فرمان مولاى خويش، هر جا مشكلى بروز مى‏يافت، حاضر مى‏شد و به
حلّ آن مى‏پرداخت.

10. در رخداد پنج‏شنبه و ليلة الهَرير (شبِ غرّش)، شكوهمندانه
درخشيد.

11. همراه يارانش، يكى از حمله‏هاى بيم‏انگيز و شگرف صِفّين را
سامان داد و در صبحگاه روز جمعه، به خيمه معاويه رسيد و تنها يك
گام پيش رو داشت تا به پيروزى نهايى دست يابد و آتش فتنه اموى را
فرو نشانَد. پس اشعث و خوارج، توطئه چيدند و امام عليه السلام را ناچار كردند
كه مالك را بازگردانَد؛ و مالك، براى آن كه به مولايش آزارى نرسد، با
قلبى لبريز از غم، از خيمه معاويه دور شد. شگفتا از اين همه ايثار در
برابر آن مايه تحجّر و تاريك‏دلى و پليد باطنىِ توطئه‏گران بر ضدّ امام!

بزرگ‏ترين ويژگى مالك، شناخت ژرف او از امام عليه السلام و تواضعش
نزد مولاى خويش بود؛ تواضعى برگرفته از هوشيارىِ شگرف و
معرفتِ سترگ!

/ 439