دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

اُمّى با من در ميان
گذاشته است. هر كه دروغ بندد، زيانكار است و هر كه پروا پيشه كند و
پاداش نيك الهى را باور داشته باشد، نجات مى‏يابد. 1

2874.الإرشاد: امام على عليه السلام : «اى كوفيان! براى جهاد با دشمنتان
معاويه و پيروانش آماده شويد». گفتند: اى امير مؤمنان! مهلت بده تا
سرما بگذرد. فرمود: «سوگند به خداوندى كه دانه را شكافت و مردم را
آفريد، اين گروه بر شما چيره خواهند شد، نه به آن دليل كه آنان از شما
به حقْ سزاوارترند، بلكه بدان جهت كه آنان از معاويه پيروى مى‏كنند و
شما مرا نافرمانى مى‏كنيد.

به خدا سوگند، همه ملّت‏ها از ستم حاكمان بيم دارند و من از ستم
مردم خويش. مردانى از شما را به كار گماشتم، خيانت كردند و نيرنگ
زدند. برخى آنچه را از غنايم مسلمانان را كه به امانت به آنان سپرده
بودم، جمع كرده، نزد معاويه فرستادند و بعضى آنها را به خانه‏هاى خود
بردند، همه از روى سست گرفتن قرآن و گستاخى بر خدا، تا آن‏جا كه
اگر يكى از شما را بر بندِ تازيانه‏اى امين قرار دهم، خيانت مى‏كند. مرا
خسته كرديد!».

سپس دست خود را به آسمان گشود و چنين فرمود:

«خدايا! من از زندگى در ميان اين گروه خسته شده‏ام و آرزوهايم
گسسته است. دوست و هم‏نفسم (يعنى مرگ) را به من ارزانى كن، تا
من از دست اينان بياسايم و آنان از من آسوده شوند و پس از من هرگز
رستگار نخواهند شد». 2

2875.نهج البلاغة: گزارش‏هاى پياپى به آن حضرت رسيد كه
سربازان معاويه بر شهرها سلطه يافته‏اند و دو كارگزار امام در يمن، عبيد
اللّه‏ بن عبّاس و سعيد بن نمران كه مغلوب بُسر بن اَرطات شده بودند ،
نزد على عليه السلام بازگشتند. حضرت،


1 -  الإرشاد: 1/280،
الاحتجاج: 1/413/89.

2 -  الإرشاد: 1/277.

/ 344