دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

«به نام خداوند بخشنده مهربان. اين چيزى است كه على بن
ابى‏طالب وصيّت كرده است. وصيّت كرده است كه گواهى مى‏دهد جز
خداى يكتا معبودى نيست و شريكى ندارد و اين‏كه محمّد صلي الله عليه و آله بنده و
فرستاده اوست. او را به هدايت و آيين حق فرستاد، تا او را بر همه
دين‏ها غالب سازد، هرچند مشركان خوش نداشته باشند. درود خدا بر
او و خاندانش! سپس، همانا نماز و عبادت و حيات و مرگم براى
خداوند، پروردگار جهانيان است، شريكى ندارد، به اين فرمان يافته‏ام و
من از مسلمانانم.

سپس ـ اى حسن ـ تو را و همه خانواده و فرزندانم را و هركس را كه
اين نامه‏ام به او برسد، سفارش مى‏كنم به تقواى الهى و اين‏كه جز به
مسلمانى نميريد، همگى به ريسمان الهى چنگ بزنيد و پراكنده نشويد.
همانا از پيامبر خدا شنيدم كه مى‏فرمود: "آشتى دادن ميان افراد، از همه
نماز و روزه، برتر است" و آنچه نابود كننده و زداينده دين است، تباهى
(و اختلاف) ميان افراد است. لا قوّة إلاّ باللّه‏ العلىّ العظيم! به بستگانتان
بنگريد، به آنان نيكى كنيد، تا خداوندْ حساب شما را آسان بگيرد.

خداى را، خداى را، درباره يتيمان! مبادا دهانشان را گرسنه بداريد و در
حضور شما تباه شوند. از پبامبر خدا شنيدم كه مى‏فرمود: "هركس
يتيمى را سرپرستى كند تا به بى‏نيازى برسد، به‏خاطر اين عمل، خداوندْ
بهشت را بر او واجب مى‏كند، همان‏گونه كه براى خورنده مال يتيم،
آتش را واجب كرده است".

خداى را، خداى را درباره قرآن! مبادا كسى جز شما در عمل به آن بر
شما پيشى بگيرد.

خداى را، خداى را درباره همسايگانتان! همانا پيامبر صلي الله عليه و آله نسبت به آنان
سفارش كرد و پيوسته پيامبرخدا نسبت به آنان سفارش مى‏كرد، تا
حدّى كه پنداشتيم آنان را از ارثبَران قرار مى‏دهد.

/ 344