دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

گفتم: اى امير مؤمنان! چه مى‏بينى؟

فرمود: «اينها فرشتگان‏اند كه دسته دسته آمده‏اند و پيامبران، و اين
محمّد صلي الله عليه و آله است كه مى‏گويد: "اى على، مژده! آنچه به سويش مى‏روى،
برايت بهتر از وضعى است كه اكنون در آن به‏سر مى‏برى"». 1

2971.الأمالى ـ به نقل از اصبغ بن نباته ـ: چون ابن ملجم،
اميرمؤمنان على بن ابى‏طالب را ضربت زد، فردايش ما عدّه‏اى از ياران
خدمتش رسيديم. من بودم و حارث و سويد بن غفله و گروهى با ما
بودند. بر درِ خانه نشستيم. صداى گريه شنيديم. ما هم گريستيم. حسن
بن على عليهما السلام بيرون آمد و گفت: «اميرمؤمنان مى‏فرمايد: به خانه‏هايتان
برگرديد».

آن گروه رفتند، جز من. صداى گريه از خانه‏اش شدّت يافت. من نيز
گريستم. حسن عليه السلام بيرون آمد و گفت: «مگر به شما نگفتم
بازگرديد؟».

گفتم: اى پسر پيغمبر! نه به خدا، دلم همراهى نمى‏كند. پاهايم طاقت مرا
ندارد كه برگردم، مگر آن كه اميرمؤمنان ـ درودهاى خدا بر او باد ـ را
ببينم.

گفت: «پس صبر كن». وارد شد. چيزى نگذشت كه بيرون آمد و گفت:
وارد شو.

بر اميرمؤمنان وارد شدم، در حالى كه تكيه داده بود و سرش با دستارى
زرد بسته شده بود. خون از وى رفته و چهره‏اش زرد شده بود. نمى‏دانم
كه چهره‏اش زردتر بود يا دستارش. خود را به روى او افكندم و او را
بوسيدم و گريه كردم.

فرمود: «اصبغ! گريه نكن. به خدا سوگند، اينك اين بهشت است».

به او گفتم: فدايت شوم! به خدا مى‏دانم كه به بهشت مى‏روى؛ امّا گريه‏ام
بر اين است كه تو را ـ اى امير مؤمنان ـ از دست مى‏دهم. 2


1 -  اُسد الغابة:
4/114/3789، شرح الأخبار: 2/434/789 .

2 -  الأمالى، مفيد:
351/3، الأمالى، طوسى: 123/191.

/ 344