دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

دعوت پيامبر صلي الله عليه و آله پيشتاز بودى، به يارى او شتافتى،
جانت را سپر جانش ساختى وشمشيرت ذوالفقار را در صحنه‏هاى
خوف و هراس، بركشيدى. با جهاد تو خداوندْ هر جبار سركش را
درهم شكست، و با تو هر دلاورِ نيرومند، خوار شد. خداوند به دست
تو دژهاى مشركان و كافران و متجاوزان و فرومايگان را ويران ساخت
و دشمنان گم‏راه را به‏دست تو كشت.

گوارا باد بر تو، اى امير مؤمنان! از همه مردم به پيامبر خدا نزديك‏تر
بودى. اوّلين مسلمان و داناترين و فهيم‏ترينِ مردم بودى. گوارايت باد،
اى ابو الحسن! خداوندْ جايگاهت را شرافت بخشيد. در نسب و
شرافت از همه مردم به پيامبر خدا نزديك‏تر بودى و از همه زودتر
مسلمان شدى. از همه يقينت سرشارتر، دلت استوارتر، در راه آن
حضرتْ فداكارتر و در بهره، خير تو عظيم‏تر بود. خداوندْ ما را از
پاداش تو محروم نگردانَد و پس از تو خوارمان نسازد.

به خدا سوگند، زندگانى‏ات كليدهاى خير و قفل‏هاى شر بود و امروز كه
شهيد شدى، كليد بدى‏ها و قفل نيكى‏هاست. اگر مردمْ سخنت را
مى‏پذيرفتند، از بالا و زير پايشان از نعمت‏هاى الهى مى‏خوردند؛ ليكن
آنان دنيا را بر آخرت ترجيح دادند.

آن‏گاه به شدّت گريست و همه همراهانش را گرياند. روى به امام حسن
و امام حسين و محمّد و جعفر و عبّاس و يحيى و عون و عبد اللّه‏ قدس سرهما
كرده، در سوگ پدرشان ـ كه درود خدا بر او باد ـ تسليتشان گفتند. مردم
برگشتند. فرزندان اميرمؤمنان و پيروان آنان نيز به كوفه بازگشتند. 1

3002.الكافى ـ به نقل از اُسيد بن صفوان ـ: روزى كه امير مؤمنان
درگذشت، آن‏جا از صداى گريه به لرزه درآمد و مردم مثل روز وفات
پيامبر صلي الله عليه و آله مدهوش شدند. مردى گريان و شتابان و «إنا للّه‏ وإنا إليه
راجعون» گويان آمد، در حالى‏كه مى‏گفت:



بحارالأنوار: 42/295.

/ 344