دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

«امروز، خلافتِ نبوّت
قطع شد» تا آن كه آمد و در مقابل درِ اتاقى كه اميرمؤمنان در آن بود
ايستاد و گفت:

رحمت خدا بر تو باد، يا ابو الحسن! اولين مسلمان از اين قوم بودى و
در ايمان، خالص‏ترين آنان و در يقينْ استوارترين از همه خداترس‏تر
بودى و بيش از همه رنج كشيدى و بيش از همه دور و بَر پيامبر خدا
بودى و براى اصحاب او ايمن‏ترين بودى. مناقب تو از همه برتر،
سابقه‏ات از همه ارجمندتر و درجه‏ات از همه بالاتر بود و به پيامبر خدا
از همه نزديك‏تر و در رفتار و اخلاق و شيوه و عمل، از همه به
پيامبر صلي الله عليه و آله شبيه‏تر بودى. منزلت تو والاتر و نزد آن حضرت از همه
گرامى‏تر بود.

خدايت از اسلام و پيامبر صلي الله عليه و آله و مسلمانانْ پاداش نيكو دهد. آن‏گاه كه
اصحابش ضعيف شدند، تو نيرومند شدى، آن‏گاه كه عقب نشستند تو
به ميدان شتافتى و آن‏گاه كه سست شدند، تو قيام كردى. آن‏گاه كه
اصحاب او در انديشه‏هاى ديگر بودند، تو به شيوه رسول خدا پايبند
ماندى، با آن كه به‏حقْ جانشين او بودى. به رغم منافقان و خشم آوردن
كافران و ناخشنودى حسودان و خوارى و خفّت فاسقان درگير نشدى
و زارى نكردى.

وقتى ديگران سست شدند، تو براى امر خدا به پا خاستى و چون به
لكنت زبان افتادند، تو زبان گشودى. آن‏گاه كه آنان ايستادند، تو با نور
الهى پيش رفتى. آنان از تو پيروى كردند و هدايت شدند. صدايت از
همه پايين‏تر و عبادتت از همه والاتر بود. از همه كم‏حرف‏تر و از همه
درستگوتر، از همه بزرگ انديشه‏تر و از همه دليرتر و با يقين‏تر و
نيكوكارتر و به كارها آشناتر بودى.

به خدا سوگند كه در اوّل و آخر، سرور و سالار دين بودى: اوّل، آن‏گاه
كه مردم پراكنده شدند و آخر، آن‏گاه كه سست گشتند. براى مؤمنانْ
پدرى مهربان بودى و آنان در كفالت تو بودند. بارى را كه ديگران از
برداشتن آن ناتوان بودند، تو بر دوش

/ 344