دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

كشيدى و آنچه را تباه كردند،
تو نگه داشتى و آنچه را وا گذاشتند، تو به آن پرداختى. وقتى فراهم
گشتند، تو آستين بالا زدى و آن‏گاه كه بى‏تاب شدند، تو والا شدى.
آن‏گاه كه شتاب كردند، تو شكيبايى كردى و آنچه را طلب مى‏كردند، تو
به چند برابرش رسيدى و آنان در سايه تو به آنچه نمى‏پنداشتند،
رسيدند.

بر كافرانْ عذابى ريزان و دمان بودى و براى مؤمنانْ تكيه‏گاه و دژى
استوار. به‏خدا سوگند، تو با نعمت‏هاى ولايت و خلافت سرشته شدى
و از اين عطيّه كامياب گشتى و سوابق آن را به‏دست آوردى و
فضيلت‏هاى آن را بردى. حجّت و دليل تو كاسته نشد، قلبت به كژى
دچار نگشت، بصيرتت ضعيف نشد، نترسيدى و فرونيفتادى. همچون
كوه بودى كه تندبادها آن را از جاى نمى‏جنبانند. آن‏گونه بودى كه پيامبر
خدا فرمود: "مردم در هم‏نشينى و قدرت و توان تو ايمان آوردند"، و
آن‏گونه بودى كه پيامبر صلي الله عليه و آله فرمود: "در بدن خود ضعيف، 1 امّا در كار خدا پرتوان!
در پيش خود فروتن و نزد خداوند، بزرگوار! در زمينْ بزرگ بودى و
نزد مؤمنان، والا قدر!".

هيچ گوينده‏اى را جاى عيبجويى در تو نبود و احدى را درباره تو طمعى
براى ناحق نبود و براى هيچ‏كس نزد تو ملاحظه‏كارى و سازش نبود.
ناتوانِ زبون و خوار، نزد تو نيرومند و عزيز بود تا آن كه حقّش را
بستانى، و نيرومند عزيز در نزد تو خوار و ناتوان بود، تا حق را از او
بستانى [و به صاحبش برسانى]. نزديك و دور، در نگاه عادلانه‏ات در
حق برابر بودند. كار تو حق بود و راستى و مدارا. سخنت حكم قاطع و
حتمى، و فرمان تو بردبارى و دورانديشى بود و انديشه‏ات دانش و
تصميم در آنچه كردى.

به وسيله تو راهْ هموار گشت و دشوارى آسان شد و آتش فتنه‏ها
خاموش گشت


شايد مراد آن
باشد كه به جسم خود و ماديّات چندان اهميّت نمى‏دادى.

/ 344