دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

برگزيده‏ترينْ افسرانت كسانى باشند كه با سپاهيان در
يارى‏رسانى اهل ايثار باشد و بخشش خود را از آنان دريغ ندارد. هم به
زيردستانش برسد و هم به خانواده‏هاى آنان كه پشت سر نهاده‏اند، تا
اين‏كه در صحنه جنگ با دشمن يكْ‏دله باشند [و نگران خانواده
نباشند]. «پيوسته لطف و ايثار و تكريم خود را به آنان اعلام كن و در پى
توسعه (و گشايش) بر آنان باش و اين هدف را با رفتار نيك و اكرام و
عاطفه به اثبات برسان»، كه توجّه (و عاطفه) تو نسبت به آنان،
دل‏هايشان را به تو معطوف مى‏سازد.

برترين چشم روشنى زمامداران، گسترش عدالت در كشور و
آشكار شدن مهر و محبّت مردم است، چرا كه مهر خويش را جز با
سلامتى دل‏هايشان ابراز نمى‏دارند و خيرخواهى‏شان درست نمى‏شود،
مگر آن‏گاه كه دلبسته حفاظت زمامدارانشان باشند و دولت آنان، بار
سنگين بر دوششان ننهد و در انتظار پايان يافتن دوره حكومت حاكمان
نباشند.

«در اداره سپاهيان تنها به غنايمى كه ميان آنان تقسيم كرده‏اى بسنده
نكن؛ بلكه با هر غنيمتى، جايگزينى جز آن، از آنچه خداوند در
بيت‏المال بر آنان نصيب ساخته به آنان ببخش تا نصرت آنان را جلب
كنى و انگيزه رويكرد آنان به يارى خدا و دين او شود. به شايستگان
آنان توجه ويژه كن اگر اميد دارى كه نهايت خيرخواهى و دلسوزى را
داشته باشند و بذل و بخشش مخصوص و ستايش و رسيدگى به
يكايك آنان داشته باش» و دلاورى‏هاى آنان را در هر صحنه نبرد،
بستاى؛ چرا كه اين‏گونه يادكرد نيك تو از كارهاى شايسته آنان، اگر خدا
بخواهد، دلاوران را تشويق مى‏كند و واماندگان را برمى‏انگيزد.

«بازرسانى معروف به امانت و حقگويى بر ايشان بگمار، تا خدمات
آنان را ثبت و گزارش كنند، تا خدمتگزاران اطمينان يابند كه از
خدماتشان آگاهى». حقّ خدمت هر يك را جدا جدا بشناس و خدمت
هيچ كدام را به حساب ديگرى نگذار و در ارزشگذارى به خدماتشان
كوتاهى مكن «و هر كس را به فراخور خدمتش پاداش

/ 344