دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

صبورتر باشد و آن‏گاه كه حكم و حق روشن شد، از همه قاطع‏تر
باشد، از كسانى كه نه ستايش و چاپلوسى مغرورشان سازد و نه
گزافه‏گويى تحريكشان كند و نه به تبليغات گوش فرا دهند. پس كار
قضاوت را به چنين كسانى بسپار و البته كه اينان بسيار كم‏اند!

پس، قضاوت‏هاى او را بسيار ارزيابى كن، درِ بذل و بخششت را به
روى او بگشاى، چندان كه نيازى و مشكلى نداشته باشد و به كمك
دريافتى كه دارد، از مردم بى‏نياز شود. قاضى را نزد خود چنان منزلتى
ببخش كه خواصِّ ديگرِ تو در او طمع نبندند و از گزند فتنه‏انگيزى
دولتْ‏مردان ديگر ايمن شود. «در هم‏نشينى‏هايت او را به نيكى احترام
كن و در مجلس خودْ او را به خود نزديك گردان، داورى و حكم او را
تنفيذ و اجرا كن، بازوى او را محكم ساز و از بهترين فقيهان و
پرهيزگاران و خيرخواهان براى خدا و بندگان خدا كه همتايان اويند و
مورد پسند تو، برايش معاونانى قرار بده، تا هر جا كه شبهه‏اى پيدا كند با
آنان گفتگو كند و آن‏جا كه حكمى را نمى‏داند، از دانش آنان بهره گيرد و
آنان از ميان مردم، گواه قضاوتش باشند، إن شاء اللّه‏!

سپس حاملان خبرها به اطراف تو، قضاتى باشند كه در شناخت آنها
خود را به تلاش افكنده‏اند؛ كسانى كه در حكم خدا و سنّت پيامبر خدا
نه اختلاف كنند و نه از هم رويگردان شوند، چرا كه اختلاف در حكم،
موجب تباهى عدالت و فريب در امر دين و تفرقه مردم است. خداوند
به روشنى بيان كرده كه مردم چه كنند و چه انفاق كنند و فرمان داده
آنچه را نمى‏دانند، به كسى ارجاع دهند كه خداوند، علم قرآن را نزد او
سپرده و حراست حكم را از او خواسته است.

اختلاف قضات، ريشه در ورود تجاوز و ستم در ميان آنان دارد، و
اين‏كه هركدام به آنچه رأى خودشان است، بسنده مى‏كنند، بى‏آن كه به
نظر آنان كه خداوند،

/ 344