دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

و مقصودش مالك اشتر بود. 1

2807.الغارات ـ به نقل از مغيره ضبّى ـ: معاويه، غلامى از آل
عمر را به دسيسه براى كشتن مالك اشتر گماشت. آن غلام، پيوسته نزد
مالك، از فضايل على عليه السلام و بنى هاشم سخن مى‏گفت، تا آن كه اعتماد
مالك را جلب كرد و به او انس گرفت. روزى مالك اشتر از بار و بنه
خود جلو افتاد، يا بار و بنه‏اش جلوتر بود. تشنه شد و آب خواست. آن
غلام گفت: آيا ميل به شربت قاووت دارى، خدا برايت خير پيش آورد؟
و شربتى زهرآلود از قاووت به او نوشاند و او مُرد.

راوى گويد: چون معاويه غلام عمر را به دسيسه بر ضد مالك وا
داشت، به مردم شام گفت: مالك اشتر را نفرين كنيد. آنان هم نفرين
كردند. چون خبر مرگ مالك به او رسيد، گفت: مى‏بينيد خداوند چگونه
دعايتان را پذيرفت؟! 2

2808.الإختصاص ـ به نقل از عبد اللّه‏ بن جعفر ـ: معاويه
جاسوسى در مصر داشت به نام مسعود بن جرجه. چون مرگ مالك
اشتر را در نامه‏اى به معاويه گزارش داد، معاويه در ميان ياران خود به
سخنرانى پرداخت و گفت: على دو دست داشت. يكى در جنگ صِفّين
قطع شد ـمقصودش عمّار بود و ديگرى امروز.

مالك اشتر عازم مصر بود كه از اَيله گذشت. نافع، غلام عثمان
همراهش شد و به او خدمت بسيار كرد، تا آن كه مالك از او خوشش
آمد و به او اطمينان كرد. چون در قلزم فرود آمد، شربتى از عسل كه
زهرآلود بود برايش فراهم ساخت. مالك از آن نوشيد و مُرد.

معاويه گفت: آگاه باشيد كه خداوند، سپاهيانى از عسل دارد! 3


1 - 
تاريخ الطبرى: 5/95، الكامل فى التاريخ: 2/410. نيز، ر. ك: الأمالى، مفيد: 82/4 .

2 -  الغارات: 1/263، بحارالأنوار: 33/555/722، شرح
نهج‏البلاغة: 6/76.

3 - 
الاختصاص: 81، معجم رجال الحديث: 14/163/9796، بحارالأنوار: 33/591/734.

/ 344