دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 7

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 7

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

در اين مورد خطبه خواند. سپس مردم
از هر طرف سخن گفتند و سر و صدا راه انداختند. مردى برخاست و با
صدايى رسا گفت: جاى خالى مالك اشتر براى عراقيان روشن شد. اگر
زنده بود، اين همه سر و صدا نبود و هركس مى‏دانست كه چه مى‏گويد.
1

2820.أنساب الأشراف ـ به نقل از مدائنى ـ: نزد معاويه [به
بدى] سخن از مالك اشتر به‏ميان آمد. مردى از قبيله نَخَع به كسى كه از
او ياد كرد، گفت: ساكت باش! همانا مرگ او اهل عراق را ذليل ساخت،
و حيات او نيز شاميان را ذليل ساخته بود. معاويه هم سكوت كرد و
چيزى نگفت. 2

2821.شرح نهج البلاغة ـ پس از اشاره به نبرد مالك اشتر در
«يوم الهرير» ـ: گفتم: خدا مادرى كه مالك را زاد، پاداش خير دهد! اگر
كسى سوگند بخورد كه خداوند نه در عرب و نه در عجم، دليرتر از
مالك اشتر نيافريده است، مگر استادش على عليه السلام ، بيم ندارم كه گناهى
مرتكب شده باشد. خدا خير دهد به آن كسى كه وقتى از او درباره مالك
اشتر پرسيدند، گفت: چه بگويم درباره مردى كه زندگى‏اش اهل شام را
به هزيمت وا داشت و مرگش اهل عراق را! بجاست آنچه على عليه السلام
درباره او فرمود كه: «مالك اشتر براى من همان‏گونه بود كه من براى
پيامبر خدا بودم». 3

6 / 9

نامه امام به محمّد بن ابى بكر

2822.الغارات ـ به نقل از ابن ابى سيف، از ياران وى ـ: چون
به محمّد بن ابى بكر خبر رسيد كه على عليه السلام مالك اشتر را به سوى مصر
روانه كرده است، بر او دشوار آمد. على عليه السلام هم پس از شهادت مالك،
نامه‏اى به محمّد بن ابى بكر نوشت،


1 -  الأمالى، طوسى : 174/293، الغارات: 2/481، شرح نهج‏البلاغة: 2/90.

2 -  أنساب الأشراف: 5/41، عيون الأخبار: 1/186، شرح نهج‏البلاغة: 2/214
.

3 -  شرح نهج‏البلاغة: 2/213.

/ 344