دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

داده شده و يارى‏شده‏ام و اين، براى من و
براى نسل من تا زمانى كه شب و روزى وجود دارد، برقرار است تا خدا
زمين را و آنچه را بر آن است، به ارث بَرد. اى حارث! تو را بشارت
مى‏دهم كه در هنگام مردن، در پل صراط، در نزد حوض كوثر و در
زمان تقسيم، مرا مى‏شناسى».

حارث گفت: اى مولاى من! تقسيم كردن چيست؟

فرمود: «تقسيم آتش. آن را به‏طور صحيح، تقسيم خواهم كرد.
مى‏گويم: اين، دوستدار من است، رهايش كن و اين، دشمن من است،
بگيرش!».

آن‏گاه امير مؤمنان، دست حارث را گرفت و فرمود: «اى حارث!
همان‏گونه دست تو را گرفتم كه پيامبر خدا دستم را گرفت ـآن هنگام كه
از حسد بردن قريش و منافقان بر خودم، پيش او شكايت كرده بودم و
به من فرمود: "روز واپسين كه شد، من ريسمان و بند او 1 (بند او از عرش
خداوندى) را خواهم گرفت و تو ـ اى على ـ به كمربند من چنگ
خواهى زد و نسل تو به كمربند تو و پيروان شما، كمربند شما را خواهند
گرفت". خداوند، چگونه با پيامبرش معامله خواهد كرد و پيامبر با
وصىّ خود؟

اى حارث! اين را به عنوان قطره‏اى از دريا بگير. بلى! تو با كسى
هستى كه دوست مى‏دارى و براى تو همان است كه به دست آورده‏اى
(اين را سه بار تكرار كرد)».

حارث برخاست و در حالى كه ردايش را روى زمين مى‏كشيد،
گفت: از اين پس، باكم نيست كه كِى مرگ را ملاقات كنم و يا مرگ، مرا
ملاقات كند! 2


1 -  حُجزه كه در
متن روايت آمده، محل بستن كمربند است، ولى بعدا به كمربند اطلاق شده است و به
صورت استفاده از چنگ زدن و پناه بردن استعمال مى‏شود و برپايه سخن على عليه السلام حجز در
اين‏جا به معناى فرمان و دستور الهى است. (بحار الأنوار: 4 / 24)

2 -  الأمالى، مفيد: 3/3، الأمالى، طوسى: 625/1292، بشارة المصطفى: 4،
تأويل الآيات الظاهرة: 2/649/

11 . نيز، ر.ك: ج 9، ص 32 (على از زبان شاعران / سيد
حميرى).

/ 458