دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

«كُلَّمَآ أَوْقَدُوا نَارًا لِّلْحَرْبِ أَطْفَأَهَا اللَّهُ؛ 1 هر بار كه آتشى براى پيكار بر افروختند، خدا آن را خاموش
ساخت» يا سلطه‏گرى شيطانى سر برآورد و يا گروهى از مشركان،
دهان گشودند و او برادرش على را در كامشان افكند و على، جز آن
هنگامى كه گوش‏هايشان را پاكوب كرد، برنگشت و با شمشيرش
شعله‏افروزى آنان را خاموش ساخت، با پذيرا بودن رنج در راه خدا و
كوشش در كار خدا، نزديك بودن به پيامبر خدا، سرورى در بين اولياى
خدا، تلاشگر، ناصح، پرتلاش و جدّى كه در راه خدا، ملامت هيچ
ملامت‏كننده‏اى را پذيرا نشد. 2

3703 .حضرت فاطمه عليه‏السلام ـ خطاب به مردمى كه براى گرفتن
بيعت از امام على عليه السلام در خانه‏اش اجتماع كرده بودند ـ: بد انجمن‏تر از
شما سراغ ندارم. جنازه پيامبر خدا را بر روى دست ما رها كرديد و
حكومت را بين خودتان تمام كرديد و ما را به فرمانروايى برنگزيديد و
براى ما حقّى قائل نشديد. گويى كه شما آنچه پيامبر خدا در روز
غدير خم فرمود، نمى‏دانيد. سوگند به خدا، در آن روز، پيمان
فرمانروايى را براى او بست تا بدين وسيله، اميد شما را از حكومت،
قطع كند؛ امّا شما رابطه بين خود و پيامبرتان را قطع كرديد، و خداوند،
بين ما و شما در دنيا و آخرت، حساب خواهد كشيد. 3

3704 .الأمالى ـ به نقل از ابن عبّاس ـ: گروهى از زنان مهاجران و
انصار، در بيمارى حضرت فاطمه عليه‏السلام به عيادتش رفتند و به وى گفتند:
درود بر تو، اى دختر پيامبر خدا! حالت چگونه است؟

فرمود: «سوگند به خدا، ناخشنود از دنياتان و خشمگين بر مردانتان،
صبح كردم.


1 -  مائده، آيه
64 .

2 -  الاحتجاج: 1/259/49، شرح الأخبار:
3/34/974 .

3 -  الاحتجاج:
1/202/37، بحارالأنوار: 28/205/3 .

/ 458