دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

4 / 5


امام محمّد باقر

3715 .امام باقر عليه السلام ـ در وصف على عليه السلام ـ: سرور شما، چون
بندگان مى‏نشست و چون بندگان غذا مى‏خورد؛ نان گندم و گوشت به
مردم مى‏خورانْد و خود به سوى خانواده‏اش بر مى‏گشت و نان و روغن
مى‏خورد؛ و هرگاه لباس سنبلانى 1 مى‏خريد، غلامش را در
گزينش بهترين آن دو مخيّر مى‏كرد و خود به جاىْ مانده را مى‏پوشيد؛
هرگاه آستين آن از انگشتانش مى‏گذشت، آن را مى‏بُريد، و هرگاه
دامنش از مچ پايش تجاوز مى‏كرد، آن را كوتاه مى‏كرد، و دو كار موجب
خشنودى خدا در مقابلش قرار نمى‏گرفت، جز آن كه آنى را كه بر تنش
سخت‏تر بود، بر مى‏گزيد.

پنج سال بر مردم حكومت كرد و آجرى بر آجر و خشتى بر خشتى
ننهاد؛ براى خود خالصه‏اى از زمين و املاك نگزيد؛ از سيم و زر
(درهم و دينار)، جز هفتصد درهم كه از حقوقش از بيت المال مانده
بود و مى‏خواست با آن، خدمتكارى براى خانواده‏اش بخرد، به ارث
نگذاشت؛ هيچ كس طاقت كار او را نداشت. على بن حسين عليهما السلام بر
نوشته‏اى از نوشته‏هاى على عليه السلام نگاه مى‏كرد و آن را به زمين مى‏نهاد و
مى‏فرمود: «چه كسى طاقت دارد كه چنان كند؟!». 2

3716 .امام باقر عليه السلام : خداوند على عليه السلام را بين خود و خلقش
نشانه قرار داد. هر كس او را شناخت، مؤمن است، و آن كه او را منكر
شد، كافر است. آن كه او را نشناخت، گم‏راه است، و آن كه چيزى در
كنار او مطرح كرد، مشرك است.

هركس با دوستى او بيايد، به بهشت در خواهد آمد، و آن كه با
دشمنى او بيايد،


1 - به اين نوع لباس يا به خاطر منسوب به
شهرى در روم سنبلانى گفته مى‏شود (قاموس المحيط) و يا آن كه چون مانند سنبل بلند بود و
از جلو و پشت ، چاك داشت (النهاية ، ابن اثير).

2 -  الكافى: 8/130/100،
الأمالى، طوسى: 692/1470، الأمالى، صدوق: 356/437 .

/ 458