دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

This is a Digital Library

With over 100,000 free electronic resource in Persian, Arabic and English

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

از خدا مى‏خواهيم كه ما را به درستى توفيق دهد و به حق،
هدايت كند.

هرگاه قرآن به تصديق خبرى و درست بودن آن گواهى داد و
گروهى از امّت، به خاطر حديثى از اين دست احاديث ساختگى، آن را
منكر شدند و با آن مخالفت كردند، با اين انكار و ردّ قرآن، كافر و گم‏راه
مى‏گردند.

درست‏ترين حديث، حديثى است كه صدور آن توسّط قرآن
شناخته شود؛ از قبيل اين حديث مورد اتّفاق از پيامبر صلي الله عليه و آله كه فرمود:
«من در بين شما دو بازمانده مى‏گذارم: كتاب خدا و خاندانم، كه اگر پس
از من به آن دو چنگ بزنيد، هرگز گم‏راه نمى‏شويد و اين دو هرگز از هم
جدا نخواهند شد تا در حوض كوثر بر من وارد شوند». تعبير ديگر از
اين حديث، كه درست به همين مفهوم است، يعنى اين سخن پيامبر صلي الله عليه و آله
كه: «من بين شما دو وزنه به ارث مى‏گذارم: كتاب خدا و عترتم
خاندانم، و اين دو هرگز از هم جدا نمى‏شوند تا در حوض كوثر بر
من وارد شوند كه هرگاه به اين دو چنگ زنيد، هرگز گم‏راه
نمى‏شويد».

هرگاه ما شواهد اين حديث را از متن قرآن به دست آورديم، نظير
قول خداوند: «إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ ءَامَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ
الصَّلَوةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَوةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ؛ 1 ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى كه ايمان آوردند؛
همان كسانى كه نماز به پا مى‏دارند و در حال ركوع، زكات
مى‏دهند».

و روايت علما، اتّفاق دارد كه امير مؤمنان، در حال ركوع، انگشترش
را صدقه داد و خداوند، اين كار او را پاس داشت و آيه را درباره او نازل
كرد و نيز در زندگى پيامبر صلي الله عليه و آله ببينيم كه به اين تعبير، او را براى يارانش
معرّفى كرده كه: «هر كه من مولاى اويم، على مولاى اوست. پروردگارا!
دوست بدار آن را كه دوستش مى‏دارد، و دشمن بدار آن را كه دشمنش
مى‏دارد»، و نيز به اين تعبير ايشان كه: «على،


مائده، آيه 55 .

/ 458