دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

سرزنش نبود. از مال خدا سرقت نكرد و
حقّ قرآن را ادا كرد و از جانب آن به بهشتى دل‏انگيز دست يافت. على
بن ابى طالب، چنين كسى بود. 1

3968 .شرح نهج البلاغة: واقدى روايت كرده است كه از حسن
بصرى، درباره على عليه السلام پرسيده شد، چون پنداشته مى‏شد كه از وى
رويگردان است، حالْ آن كه چنين نبود.

گفت: چه بگويم درباره كسى كه چهار ويژگى را در خود گِردآورده
است: اعتماد پيامبر صلي الله عليه و آله بر او در اعلان برائت؛ گفته پيامبر صلي الله عليه و آله به وى در
جنگ تبوك (چون اگر جز نبوّت، چيزى از او بازداشته شده بود، هر آينه
استثنا مى‏كرد)؛ سخن پيامبر صلي الله عليه و آله : «دو وزين (ثقلان)، كتاب خدا و عترتم
هستند»؛ و اين كه هيچ گاه كسى بر او فرمانده نشد، در حالى كه اميران بر
غير او امير شدند. 2

3969 .الأمالى ـ به نقل از سعد، از حسن بصرى ـ: به وى خبر
رسيد كه كسى مى‏پندارد وى بر على عليه السلام خُرده‏گيرى مى‏كند. روزى بين
يارانش به پا ايستاد و گفت: تصميم گرفتم درِ خانه‏ام را ببندم و از خانه
خارج نشوم تا مرگم فرا رسد. به من خبر رسيده كه از بينِ شما كسى
مى‏پندارد كه من بر بهترين فرد پس از پيامبرمان، انيس و هم‏نشين او،
گشاينده غم او در سختى‏ها، و رزم‏آورِ دليران در روز درگيرى
خُرده‏گيرى مى‏كنم.

مردى از نزد شما رفته كه قرآن را خوانده و آن را بزرگ داشته است؛
دانش را گرفته و افزوده، به شدّت و قدرت، دست يافته و آن را در
پيروى از خدايش به كار گرفته است؛ بر رنجِ جنگ، صبور و در
سختى‏ها و گرفتارى‏ها شاكر بوده است؛ به كتاب پروردگارش عمل
كرده است و خيرخواه پيامبر صلي الله عليه و آله (پسر عمو و برادرش) بوده است.


1 -  الاستيعاب: 3/210/1875، العقد الفريد:
3/313، الرياض النضرة: 3/187 .

2 -  شرح نهج البلاغة: 4/95 .

/ 458