دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

پيامبر
خدا در روز حُدَيبيه، هنگامى كه مشركان، قربانى او را از رسيدن به خانه
خدا مانع شدند، جنگ را ترك كرد و هنگامى كه يار و نيرو يافت،
جنگيد. خداوند متعال در مورد نخست، فرمود: «فَاصْفَحِ الصَّفْحَ
الْجَمِيلَ؛ 1 پس به خوبى صرف نظر كن» و سپس
در دومى فرمود: «فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ وَخُذُوهُمْ
وَاحْصُرُوهُمْ وَاقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ؛ 2مشركان را هر
كجا يافتيد، بكشيد و آنان را دستگير كنيد و به محاصره در آوريد و در
هر كمينگاهى به كمين آنها بنشينيد».

ديگرى گفت: اگر مى‏پندارى كه امامت على از طرف خدا بود و او
واجب‏الاطاعه است، پس چرا براى پيامبران، راهى جز تبليغ و
فراخوانى گذاشته نشد؛ ولى براى على روا شد كه فرا خواندن مردم به
اطاعتش را كه بر وى واجب بود، ترك كند؟

گفت: به خاطر آن كه ما نمى‏گوييم على، مأمور به تبليغ شد تا پيامبر
به حساب آيد؛ بلكه او نشانى بين خداوند و بندگانش قرار گرفت كه هر
كس از او پيروى كرد، مطيع است، و هر كس با او مخالفت كرد، نافرمان
به شمار مى‏آيد. اگر يارانى بيابد كه به وسيله آنان نيرومند گردد،
مى‏جنگد، و اگر يارانى نيافت، سرزنش بر مردم است، نه بر او؛ چون در
هر صورت، به فرمانبرى او دستور داده شدند؛ ولى او جز در صورتى
كه توان داشته باشد، مأمور به جنگيدن با آنان نشده است. او همچون
خانه خداست. بر مردمْ واجب است كه به سوى آن روند. اگر رفتند،
آنچه كه بر آنان واجب بود، انجام داده‏اند، و اگر حج انجام ندادند،
سرزنش بر آنان است، نه بر خانه خدا.

ديگرى گفت: اگر به حتم، وجود امامِ واجب الاطاعه واجب شده
باشد، از كجا حتما آن امام، على است، نه ديگرى؟


1 -  حِجر، آيه 85 .

2 - توبه، آيه 5 .

/ 458