دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 8

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 8

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

با پيامبر خدا و بزرگى فضل و سابقه‏اش، به حكومتْ
سزاوارتر بود، جنگيد؛ با كسى آن كه با ارزش‏ترين مهاجران بود؛
دليرترينِ آنان، داناترينِ آنان، اوّلينشان در ايمان آوردن، شريف‏ترينِ
آنان، پيش‏ترين آنان در مصاحبت، پسر عموى پيامبر خدا و داماد و
برادر او بود و پيامبر صلي الله عليه و آله دخترش فاطمه را به ازدواج او درآورد و با
گزينش او براى دخترش، او را شوهر دخترش قرار داد و با گزينش
دخترش براى او، او را همسر وى قرار داد. پدر نوه‏هايش، سروران
جوانان بهشت: برترينِ اين امّت و دستْ‏پرورده‏هاى پيامبر خدا، پسران
فاطمه بتول، از شجره پاك، پاكيزه و منزّه.

جدّ من نسبت به او مرتكب شد، آنچه را كه مى‏دانيد و شما هم
همراه او چيزى را مرتكب شديد كه نسبت به آن، نا آگاه نيستيد تا آن كه
كارها به نفع پدر بزرگم سامان گرفت. هنگامى كه سرنوشت حتمى به
سراغش آمد و چنگال مرگ، او را هلاك ساخت، به گروِ رفتارش اسير
شد، در گورش تنها ماند و آنچه را كه پيش فرستاده بود، فرا رويش ديد
و آنچه را مرتكب شده بود و تعدّى كرده بود، ديد.

آن‏گاه، خلافت به پدرم، يزيد، منتقل شد و رياست بر شما را به
خاطر علاقه‏اش به آن به دست گرفت و پدرم يزيد، به خاطر بدرفتارى
و زياده‏روى، شايسته خلافت بر امّت محمد صلي الله عليه و آله نبود. طبق هواى نفس
خود عمل كرد و اشتباهاتش را نيكو شمرد و كرد، آنچه كرد، از
جسارت در مقابل خدا و ستمش بر آن دسته از فرزندان پيامبر خدا كه
حرمتشان را شكسته بود.

از اين رو، روزگارش كوتاه شد و اثرش از بين رفت، و هم‏بستر
كارهايش و هم‏نشين گورش شد؛ گرفتار اشتباهاتش گشت و گناهان و
پيامدهايش باقى مانْد، و به آنچه كه پيش داشته بود، دست يافت و
پشيمان شد، زمانى كه پشيمانى سودى نداشت و ما را به جاى حزن بر
او به حزن از او گرفتار ساخت.

اى كاش مى‏دانستم كه در آن جهان چه گفت و چه چيزى به وى
گفته شد! آيا به خاطر كارهاى بدش مجازات شد و به خاطر رفتارش
عقاب ديد؟ من چنين گمان مى‏كنم.

/ 458