دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 9

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 9

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید


4546.المزار الكبير ـ به نقل از ابو الحسن على بن ميثم
ـ : ميثم برايم روايت كرد كه شبى از شب‏ها مولايم اميرمؤمنان على بن ابى طالب، مرا به صحرا
بُرد. وقتى از كوفه خارج شد و به مسجد جُعفى رسيد، رو به قبله كرد و چهار ركعت، نماز گزارد.
هنگامى كه سلام نماز را داد و تسبيح گفت، دو دستش را گشود و گفت:

«خداى من! چگونه تو را بخوانم، حالْ آن كه نافرمانى‏ات را كرده‏ام؟ و چگونه تو را نخوانم،
كه تو را مى‏شناسم و دوستى تو در دلم جاى گرفته است؟! دستى را به سويت دراز مى‏كنم كه انباشته
از گناه است و با چشمى به سويت مى‏نگرم كه به اميد، دوخته شده است.

خداى من! تو صاحب بخششى و من، اسير اشتباهاتم. از كَرَمِ بزرگان، مدارا با اسيران است و
من، اسير جُرم خويش و در گرو اعمالم هستم.

خداى من! آن كس كه تو راهنمايش نيستى، چه‏قدر راه برايش تنگ است! و آن كس كه تو
همدمش نيستى، چه‏قدر راه‏ها برايش ترسناك است!

خداى من! اگر مرا بر گناهانم مطالبه كنى، من تو را به گذشتت مؤاخذه مى‏كنم، و اگر به
[صفات زشتِ] درونم مرا مطالبه كنى، من به كَرَمت تو را مؤاخذه خواهم كرد. اگر مرا به بدى‏ام
بجويى، من به خوبى‏ات تو را مى‏جويم، و اگر مرا با دشمنانت در آتشْ گرد آورى، به آنان خواهم
گفت كه من دوستدار تو بودم و گواهى مى‏دادم كه خدايى جز خداى يگانه نيست.

خداى من! اين، شادمانى من به هنگام ترس است. شادمانى من به هنگام آرامش، چگونه
خواهد بود؟!

خداى من! اطاعت، مسرورت مى‏كند و نافرمانى زيانت نمى‏رساند. آنچه را كه مسرورت
مى‏كند، به من ببخش و بر آنچه كه زيانت نمى‏رساند، گذشت كن، و بر من ببخش كه تو توبه‏پذيرِ
مهربانى.

/ 488