دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 9

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 9

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید



نامه‏اى نوشت و در آن، چنين نگاشت: «پيشواى شما، على بن ابى طالب، از
دنيايش به دو جامه كهنه بَسنده كرده است و شدّت گرسنگى‏اش را با دو گِرده نان از بين مى‏برد و جز
در مراسم قربانى، تكّه گوشت و جگر نمى‏خورَد. شما توانا بر اين [كار] نيستيد؛ ولى مرا با تلاش و
پارسايى، يارى رسانيد». 1

4564.امام على عليه السلام ـ در نامه‏اش به عثمان بن حُنَيف نوشت ـ:
آگاه باشيد كه هر پيروى را پيشوايى است كه به وى اقتدا مى‏كند و از نور دانش او، روشنايى
مى‏گيرد.

آگاه باشيد كه پيشواى شما، از دنياى خود، به دو جامه كهنه و از غذايش به دو گِرده نان،
بسنده كرده است. ... اگر مى‏خواستم، راه به سوى عسلِ پالايش شده و مغز گندم و لباس ابريشمى را
مى‏جستم؛ امّا هيهات كه هوايم بر من غلبه كند و گرسنگى‏ام مرا به گزينش خوراك‏ها رهنمون سازد،
در حالى كه شايد در حجاز و يا يمامه كسى باشد كه اميد گِرده نانى نداشته باشد و سيرى را نچشد، و
يا آن كه سير بخوابم و در اطرافم شكم‏هاى گرسنه‏ها باشند و يا دل‏هايى سوخته، و يا چنان باشم كه
شاعر گفته است:

اين دردْ تو را بس كه سير بخوابى
و در اطراف تو شكم‏ها در آرزوى قطعه پوستِ بزغاله‏اى [براى خوردن [باشند!

آيا دل خويش را به اين خوش كنم كه به من «امير مؤمنان» گفته مى‏شود، و در [چشيدنِ[
ناگوارى‏هاى روزگار، با آنان شريك نباشم و يا اين كه در سختى‏هاى زندگى، نمونه‏اى برايشان
نباشم؟ ... و به خدا سوگند ـ سوگندى كه در آن، [فقط] خواست خدا را استثنا مى‏كنم ـ، كه نفس
خويشتن را چنان تربيت كنم كه اگر بر گِرده نانى دست يابد، شادمان شود و به نمك، به عنوان
خورشت، بَسنده كند،


تنبيه الخواطر: 1/154، الخرائج والجرائح:
2/542/2، مناقب آل أبى طالب: 2/101.

/ 488