دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 9

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 9

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید



4753.اُسدالغابة ـ به نقل از سعد ـ: وى (على عليه السلام ) را
ديدم كه با شمشير، سركردگان مشركان را از دمِ تيغ مى‏گذرانْد و مى‏فرمود: «شب را نمى‏خوابم. من
همواره بيدارم». 1

4754.امام على عليه السلام : چنان مى‏بينم كه گوينده‏اى از شما مى‏گويد: اگر
اين، غذاى فرزند ابو طالب است، از جنگ با هماوردان و مبارزه با شجاعان، ناتوان مى‏گردد. بدانيد
كه چوب درخت بيابان، محكم‏تر است، و سبزه‏هاى زيبا، پوستْ نازك‏ترند. [چوب[
روييدنى‏هاى با آب باران [كه از آب، كم بهره‏اند]، پُر آتش‏تر و دير خاموشى‏ترند.

و من نسبت به پيامبر خدا، چون نورى از نور و ساعد از بازويم. به خدا سوگند، اگر همه عرب
در جنگ با من پشتيبان يكديگر باشند، از آنان روى نخواهم گردانْد، و اگر فرصت دست دهد، به
سوى آن خواهم شتافت و هر آينه، تلاش خواهم كرد كه زمين را از وجود اين شخصِ از فطرت
برگشته و پيكر سرگشته، پاك كنم تا كلوخك‏ها از لابه‏لاى دانه‏هاى گندم، جدا شود. 2

4755.امام على عليه السلام : به خدا سوگند، اگر من به تنهايى با آنان مواجه
شوم، در حالى كه نيروهايشان همه زمين را پُر كرده باشند، باكم نيست و از آنان، بيمناك نيستم.
3

4756.امام على عليه السلام ـ هنگامى كه خبر بيعت‏شكنى بيعت‏شكنان
به وى رسيد ـ: جاى شگفتى است كه به من پيغام دادند در برابر نيزه‏ها، گام به ميدان نهم و در
برابر شمشيرها، شكيبايى ورزم. مادر به عزايتان بنشيند! از زمانى كه بوده‏ام، كسى مرا به جنگْ تهديد
نكرده است و از ضرب شمشيرها نهراسيده‏ام. 4


1 -  اُسد الغابة: 4/92/3789، تاريخ دمشق: 42/161
و162.

2 - 
نهج‏البلاغة: نامه 45.

3 -  نهج‏البلاغة: نامه 62، الغارات: 1/319.

4 -  نهج‏البلاغة: خطبه 22، الكافى:
5/53/4، الأمالى، طوسى: 169/284.

/ 488