دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 9

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 9

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید






  • شرفِ مرد به هنگام، پديد آيد از او
    *بر سر خلق، مر او را چو وصى كرد نبى
    *حسد آمد همگان را ز چنان كار از او
    *او سزايد كه وصى بود نبى را در خلق
    *كه برادرْش بُد و بِنْ عم و داماد و وزير.



  • چون پديد آمد تشريف على، روز غدير
    *اين، به اندوه درافتاد از او، آن به زَحير
    *بِرَميدند و رميده شود از شير، حمير
    *كه برادرْش بُد و بِنْ عم و داماد و وزير.
    *كه برادرْش بُد و بِنْ عم و داماد و وزير.



و در ادامه مى‏سرايد:

*اى كه بر خيره همى دعوى بيهوده كنى

*كه فلان بودت از ياران، ديرينه و پير

*شرفِ مرد به علم است، شرف نيست به سال

*چه درايى سخن يافه همى خيره به خير؟

*يافت احمد به چهل سال، مكانى كه نيافت

*به نود سال براهيم از آن، عُشر عشير

على آن يافت ز تشريف كه در روز غدير
شد چو خورشيد درخشنده در آفاق، شهير. 1

10 / 24

سنايى غزنوى 2

4030.شاعر سالك، سنايى غزنويى، مى‏سرايد:

*


1 -  ديوان ناصر خسرو (تصحيح: سيد نصراللّه‏ تقوى، تهران: امير كبير، 1348ش):
194ـ196.
1 -  ديوان ناصر خسرو (تصحيح: سيد نصراللّه‏ تقوى، تهران: امير كبير، 1348ش):
194ـ196.

2 - 2. حكيم ابو المجد مجدود بن آدم سنايى، در اواسط يا اوايل نيمه دوم قرن پنجم
هجرى در غزنين به دنيا آمد و نخست به دربار غزنويان رفت؛ ولى بعدها واله و شيدا شد و دست از جهان و جهانيان شست و به
شهرهاى بلخ، سرخس، هرات و نيشابور سفر كرد و سپس در حدود 518ق، به غزنين برگشت. درباره سال وفات وى اختلاف است و
بنا به قول تقى الدين كاشى در سال 545ق، در غزنين درگذشت. آثار به جاى مانده وى، حديقة الحقيقه و شريعة الطريقه، سير
العباد إلى المعاد، طريق التحقيق و كارنامه بلخ است. همچنين مثنوى‏هايى به نام عشق‏نامه، عقل نامه و تجربة العلم از وى باقى
مانده است.

/ 488