دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ جلد 9

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دانش نامه امیر المؤمنین علیه السلام بر پایه قرآن، حدیث و تاریخ - جلد 9

مؤلفان: محمد محمدی ری شهری، محمدکاظم طباطبایی، محمود طباطبائی نژاد؛ مترجمان: عبدالهادی مسعودی، مهدی مهریزی، ابوالقاسم حسینی، جواد محدثی، محمدعلی سلطانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید






  • گر امامى بايدت معصوم و پاك
    *گر محمّد هست ختم انبيا
    *ساقى كوثر، امام اِنس و جان
    *فتح و نصرت داشت در روز غزا
    *پيشوايى گر گزينى، اى عزيز!
    *مخزن الأسرار اسماى اله
    *بود با سرّ نبوت روز و شب
    *دين و دنيا رونقى دارد كه هست
    *اين نصيحت بشنو از من، ياد دار
    *ناز دارد بر جميع اوليا
    *صورتش در «طا» و «ها» مى‏جو كههست
    *دست بُرده از يدِ بيضا به روز
    *معنى علم لدنّى بى‏خلاف
    *در ولايت، اوّلينِ اوليا
    «نعمة اللّه‏» خوشه‏چين خرمنش
    دلنواز خوشه‏چين، يعنى على. 1



  • مى‏طلب شاهى چنين، يعنى على
    *گشته بر خاتم نگين، يعنى على
    *مصطفى را جانشين، يعنى على
    *بر يسار و بر يمين، يعنى على
    *اين چنين شاهى گزين، يعنى‏على
    *نفْس خيرالمرسلين، يعنى على
    *رازدار و هم قرين، يعنى على
    *كارساز آن و اين، يعنى على
    *دائما مى‏گو همين، يعنى على
    *آن ولىّ نازنين، يعنى‏على
    *معنى‏اش در «يا» و «سين»، يعنى على
    *معجزه در آستين، يعنى على
    *عالِم لوح مبين، يعنى على
    *در خلافت، آخرين، يعنى على
    دلنواز خوشه‏چين، يعنى على. 1
    دلنواز خوشه‏چين، يعنى على. 1



10 / 35

ابن يمين فَرْيومدى 2

4042.ابن يمين مى‏گويد:




  • *مقتداى اهل عالم چون گذشت از مصطفى
    *ابن عمّ مصطفى را دان علىّ مرتضى



  • *ابن عمّ مصطفى را دان علىّ مرتضى
    *ابن عمّ مصطفى را دان علىّ مرتضى



*


1 - ديوان شاه نعمة اللّه‏ ولى (به
سعى: جواد نوربخش، تهران: انتشارت خانقاه نعمة اللهى،
1361ش): 762.

2 -  2. امير محمود بن امير يمين الدوله ظفرايى، از شاعران قرن هشتم
هجرى است كه در سال 685ق، در فريومد خراسان، متولّد شد. پدرش شاعر بود و از طرف سلطان ابو سعيد بهادر، مستوفى خراسان
بود. ابن يمين با علاء الدين محمّد به گرگان رفت. سپس به خراسان و هرات، سفر كرد و به مدح امراى سربداران و آل كرت پرداخت.
ديوان شعر او در زمان اسارتش در جنگ زواره به غارت رفت و وى دوباره آن را گِرد آورد. وى مذهب شيعه داشت و از ذوق عرفانى
برخوردار بود. مجموعه اشعارش به پانزده هزار بيت مى‏رسد.

/ 488