مفهوم عبادت و پرستش - الهیات در نهج البلاغه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

الهیات در نهج البلاغه - نسخه متنی

لطف الله صافی گلپایگانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

مفهوم عبادت و پرستش

دانستن معناى عبادت و پرستش، اهميت زياد دارد و فهم صحيح آن از اشتباهات و گمراهيهاى بعضى اشخاص و فرق مثل وهابيها و وهابى مسلك ها جلوگيرى مى كند و سمت و جهت برنامه ى كار و اعمال و رفتار انسان را در هر قسمت مشخص مى سازد. راغب در مفردات مى گويد:

'العبوديه اظهار التذلل و العباده ابلغ منها لانها غايه التذلل و لا يستحقها الا من له غايه الافضال و هو الله تعالى و لهذا قال الا تعبدوا الا اياه'. [ مفردات راغب، ص 319. ]

آنچه بعد از بررسى دقيق در كتب لغت و موارد استعمالات عرفى و شرعى و ملاحظه ى آنها با يكديگر معلوم مى شود اين است كه عبادت و پرستش و پرستيدن در چند معنى اطلاق و استعمال شده است معناى اول: نهايت خضوع و غايت تذلل در مقابل شى ء يا كسى كه خضوع كننده ى او را ولى هر نعمت و هر احسان بداند يا او را خواه جاندار 'مثل انسان' يا بى جان 'مثل بت و مجسمه و تمثال' باشد به عنوان اينكه خدا با آن متحد يا در آن حلول يا ظهور كرده يا وجود تنزيلى و قراردادى و بنائى و اعتبارى اوست بشناسد، بلكه به معنى گسترده تر مطلق خضوع و تذلل و ستايش و نيايش به هر شكل و وصفى در برابر كسى كه او را خدا يا با او متحد يا 'حال' در آن يا وجود تنزيلى آن بداند پرستش و عبادت است بلكه مطلق خضوع و


/ 80