رفع توهم و رد تهمت - الهیات در نهج البلاغه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

الهیات در نهج البلاغه - نسخه متنی

لطف الله صافی گلپایگانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

رفع توهم و رد تهمت

يكى از نتايج اين بحث و فهم حقيقت توحيد عبادت به معنى دوم كه اكنون در آن بحث مى كنيم، رد يك تهمت ناروا و توهم بى جا درباره ى مكتب انبياست.

برخى از مغرضان و مزدوران و به دنبال آنان افرادى كه از مكتب انبيا و حقيقت دعوت و رسالت آنها بى اطلاع هستند و آگاهيهاى آنها از حدود مجلات و مطبوعات مزدور سياستهاى بيگانه و گفتار خاورشناسان مغرض تجاوز نمى كند مكتب انبيا را به طرفدارى اقويا و استبدادگران و ديكتاتوران و زورمندان و توانگران و سرمايه داران متهم نموده و آنها را حامى و حافظ استضعاف و استثمار و ستمگرى شمرده و بلكه پاى گستاخى و تهمت را بالا گذارده و دين را مولود رژيمهاى ديكتاتورى و سرمايه دارى و دست پرورده ى آنها معرفى مى نمايند.

اگر چه بر اهل فن و اطلاع روشن است كه اين تهمت به مكتب انبيا نمى چسبد و موضوع آن با توحيد در عبادت و اطاعت و ايمان به اسماءالحسنى و لزوم اخلاص در اطاعت و طرد هر قوه و نيروى غير خدا و اعتماد خالص به حول و قوه ى خدا كه در راس مسائل دعوت و رسالت انبياست تضاد دارد و در چنين مكتبى اين مطلب راه ندارد، مع ذلك براى اينكه ماهيت و حقيقت مكتب انبياء در طرد عوامل بدبختى و
استضعاف كاملا روشن شود توضيح مى دهم كه اين حرف در مورد اديان و مكتبهاى غير توحيدى و غير اسلامى كه زيربناى آنها شرك و بت پرستى و بشرپرستى است و تعظيم و تملق از زمامداران و جباران و خضوع و تسليم و به خاك افتادن و ايستادن در برابر آنان و مطلق العنان شمردن و خود مختار دانستن و تقديس و مدح و سپاس و نيايش آنها و پيكره هاى آنها را به جامعه پيشنهاد مى كند، بجا و صحيح و واقع و حقيقت است و تاريخ جبابره و طواغيت و فراعنه و اكاسره و قياصره كه حكومت و سلطنتشان بر اساس شرك و استعباد عبادالله بود آن را تاييد مى نمايد.

اما در مورد مكتب انبيا اديان توحيدى صد در صد خلاف واقع و تهمت و افتراست و هر كس به مكتب انبيا و دعوت آنها و موقف و ايستگاههايشان در برابر ستمگران و ثروتمندان آشنايى داشته باشد مى داند كه اين تهمت و افترا اين مكتب را آلوده نمى سازد.

هر چه تاريخ انبيا را مطالعه كنيم سرگذشت مبارزات پيگير آنها را با ستمكاران هر عصر مى خوانيم. انبيا بودند كه استضعاف و استكبار و استعلاء و اتكاء به زور و قدرت و خودكامگى و برترى جويى و استعباد را محكوم كردند و رژيم برادرى و برابرى را پيشنهاد نمودند. نوح با پادشاهان وقت خود طرفيت داشت و پادشاهان بودند كه يكى پس از ديگرى با او به مخالفت برخاستند و مى خواستند او را در پاى بتها و پيكره ها قربانى كنند.

'ابراهيم خليل' با نمرود، موسى با فرعون، عيسى با كهنه ى بنى اسرائيل و خلاصه تمام انبيا عليه دستگاههاى ظلم و جور و استثمار و رهبران جنايتكار و رباخواران و منكران و ثروت اندوزان اعلان جهاد دادند.

و اين پيغمبر عظيم القدر اسلام بود كه عليه ابوسفيانها و ابوجهلها و سران و روساى قريش و رباخوارى و زور و ظلم و امتيازات توانگران و پول پرستان و گنج اندوزان و قارون صفتان انقلاب بزرگ اسلام را آغاز كرد و با دعوت به كلمه توحيد، ضعفا را در صف اقويا قرار داد و در حقيقت آن قوتها و نيروها را پايمال كرد و قدرت و قوه ى حق و قانون و عدالت را محترم گردانيد و افراد و اصناف محكوم را با
هيات هاى حاكمه مساوى و برابر ساخت يعنى همه را به حكم خدا و به حاكميت خدا دعوت كرد ابوجهلها و ابوسفيانها را كنار زد و بلال حبشى، سلمان فارسى، صهيب رومى، ابوذر، مقداد، عمار، خباب و مطرودين و محرومين اجتماع را جلو آورد و صلاحيت و پاكى و امانت و درستكارى و پرهيزگارى را افتخار قرار داد و نفوذ اغنيا و توانگران و احتراماتى را كه براى مال و ثروت داشتند الغا كرد و يا مثل اين ابلاغ: 'من اتى غنيا فتواضع له لغناه ذهب ثلثا دينه' [ نهج البلاغه فيض الاسلام، قصار الحكم 219، ص 1187. ] فاصله هايى را كه بين غنى و فقير و كارفرما و كارگر بود از ميان برداشت و آنان را كه از بندگان خدا تواضع و ايستادن در حضور و كوچكى و تملق و چاپلوسى مى خواهند باشد بدترين توعيد و تهديد و اهل آتش معرفى كرد: 'من اراد ان يتمثل له الرجال فليتبو مقعده من النار'.

اگر مكتب انبيا تقويت از حكام جائر و زورمندان بود پيامبر گرامى اسلام به شهرياران دنيا مانند قيصر روم و پادشاه ايران و نجاشى و ديگران نامه نمى نوشت و آنها را به پرستش خدا و ترك استكبار و استضعاف و استعباد ملتهايشان و كنار گذاردن جاه و جلالها و تشريفات زائد و بى حاصل دعوت نمى فرمود. اين قرآن است كه با صراحت به اين گمانها و تهمتها جواب داده است قرآن است كه مكتب انبيا را چنين معرفى مى كند:

'و لقد بعثنا فى كل امه رسولا ان اعبدوا الله و اجتنبوا الطاغوت'. [ سوره ى نحل، آيه ى 36. ]

يعنى: 'همانا فرستاديم ما در هر امتى پيغمبرى را كه پرستش كنيد خدا را و از پرستش و اطاعت طاغوت اجتناب بنماييد'.

قرآن است كه مى فرمايد: 'الله ولى الذين امنوا يخرجهم من الظلمات الى النور'. [ سوره ى بقره، آيه ى 257. ]

'انما وليكم الله و رسوله و الذين امنوا الذين يقيمون الصلوه و يوتون الزكوه و هم راكعون'. [ سوره ى مائده، آيه ى 55. ]

'الذين ان مكناهم فى الارض اقاموا الصلوه و آتوا الزكوه و امروا بالمعروف و نهوا عن المنكر ولله عاقبه الامور'. [ سوره ى حج، آيه ى 41. ]

در اين آيات از خصايص و نشانه هاى زمامداران رژيم الهى و اسلامى آنچه را شمرده است چيزهايى است كه هيچ ارتباطى با زور و قدرت و ثروت اقويا و ثروتمندان ندارد. و همچنين قرآن است كه مى فرمايد:

'و اصبر نفسك مع الذين يدعون ربهم بالغداوه و العشى يريدون وجهه و لا تعد عيناك عنهم تريد زينه الحياه الدنيا و لا تطع من اغفلنا قلبه عن ذكرنا و اتبع هواه و كان امره فرطا'. [ سوره ى كهف، آيه ى 28. ]

و مى فرمايد: 'و لا تمدن عينيك الى ما متعنا به ازواجا منهم زهره الحياه الدنيا لنفتنهم فيه و رزق ربك خير و ابقى'. [ سوره ى طه، آيه ى 131. ]

و درباره ى مال و اولاد مى فرمايد: 'ان الذين كفروا لن تغنى عنهم اموالهم و لا اولادهم من الله شيئا و اولئك هم وقود النار'. [ سوره ى آل عمران، آيه ى 10. ]

و مى فرمايد: 'انما اموالكم و اولادكم فتنه و الله عنده اجر عظيم'. [ سوره ى تغابن، آيه ى 15. ]

و درباره ى ثروت اندوزان مى فرمايد: 'و الذين يكنزون الذهب و الفضه و لا ينفقونها فى سبيل الله فبشرهم بعذاب اليم يوم يحمى عليها فى نار جهنم فتكوى بها جباههم و جنوبهم و ظهورهم هذا ما كنزتم لانفسكم فذوقوا ما كنتم تكنزون' . [ سوره ى توبه، آيات 35 -34. ]

و مى فرمايد: 'و لا يحسبن الذين كفروا انما نملى لهم خير لانفسهم انما نملى لهم ليزدادوا اثما و لهم عذاب مهين'. [ سوره ى آل عمران، آيه ى 178. ]

و مى فرمايد: 'و لا يحسبن الذين يبخلون بما آتهم الله من فضله هو خيرا لهم بل هو شر لهم سيطوقون ما بخلوا به يوم القيامه و لله ميراث السموات و الارض و الله بما تعملون خبير'. [ سوره ى آل عمران، آيه ى 180. ]

بالجمله آيات و احاديث و روايات در اين معانى و برابرى فقير و غنى و قوى




و ضعيف و بلكه تشويق به مجالست و معاشرت با فقراء و اجتناب از مجالس اغنيا بسيار است و سيره و روش و سلوك مشخص پيغمبر- صلى الله عليه و آله- خود معرف مكتب است پس معلوم شد هويت و زيربناى مكتب انبيا كه كلاس نهايى و جامع و كامل آن مكتب توحيدى اسلام مى باشد، توحيد و پرستش خداى يگانه است و آزادى بشر از تحميلات اقويا و تجمل پرستى اغنيا و الغاى امتيازات و حكومت قانون خدا و تسليم فرمان او بودن از ثمرات و آثار آن است.

/ 80