عدل الهى در نهج البلاغه - الهیات در نهج البلاغه نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

الهیات در نهج البلاغه - نسخه متنی

لطف الله صافی گلپایگانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

عدل الهى در نهج البلاغه

يكى از مسائل معروف و مربوط به صفات فعليه ى خداوند متعال مساله عدل است. خداوند متعال عادل است و از هر فعل قبيح و زشت منزه است و كار لغو و عبث و باطل و ظلم و ستم و تكليف به مالايطاق و امر به قبايح و اظهار معجزه بر دست دروغگو و آنچه عقل قبح آن را درك مى كند و خلاف حكمت است از او صادر نمى شود.

اين مطلب يعنى تنزه و تقدس ذات باريتعالى از ظلم و قبيح فطرى است و هر كس از حكيم و فيلسوف و متكلم و غير آنها بالبداهه چنين مى دانند كه خداى آنها در نهايت حسن، جمال، جلال، كمال، عدل و صفات حسنه است و صالح و شايسته كسى است كه در صفات نيكو و كمالات و افعال پسنديده خود را شبيه به او سازد و اگر از حضرت باريتعالى صدور قبيح و ظلم امكان داشته باشد معنى ندارد كه بندگانش به فعل حسن و عمل صالح به او تقرب بجويند و رضاى او را طلب كنند و اين حقيقت مانند 'الواحد نصف الاثنين' از بديهيات است و اگر به يك نفر از عوام بى اطلاع هم بگويى خدا بندگان شايسته خود را به جهنم مى برد يا اظهار معجزه بر دست دروغگو بر او جايز است و بلكه اگر بگوئى ولد الزنا بالذات مستحق آتش است و به كفر و فسق مجبور است نمى پذيرد و خدا را از آن منزه مى داند.

از جمله ادله اى كه بر عدل خدا و تنزه او از ظلم و جور اقامه مى شود اين است


/ 80