مصاحبه با آيت اللّه حسين مظاهرى - امام خمینی آیه جمال و جلال نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

امام خمینی آیه جمال و جلال - نسخه متنی

سید عباس رضوی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

مصاحبه با آيت اللّه حسين مظاهرى

حوزه: به نظر حضرت عالى, رمز موفقيت حضرت امام, رضوان اللّه تعالى عليه, چه بود؟

o با تشكّر وامتنان از دست اندركاران مجلّه حوزه و آرزوى توفيق براى آنان. اكنون در آستانه سوّمين سالگر ارتحال جانگداز سيد الفقهاء و المجتهدين, زعيم الملةّ والدين استادنا اشعظم, حضرت امام خمينى, افاض اللّه علينا من بركات تربته الشريف, قرار گرفته ايم. امامى عظيم الشّأن و والا مقام كه درك جوانب مختلف علمى و عملى او به سهولت, ممكن نيست. در هر حال, از باب اداى وظيفه شاگردى, جملاتى, هر چند كوتاه, تحرير مى نمايم. در پاسخ اين سال مهّم و قابل توجّه و تعمّق كه رمز موفقيّت حضرتش در چه بود و چه چيزى باعث شد تا امام راحل امّت اسلام, اين گونه سرافراز و قدرتمند گردد؟ بايد گفت: سرّ توفيق آن بزرگمرد را در سه چيز بايد جست و جو كرد, سه اصلى كه پايه هاى اساسى موفقيّت چشمگير ايشان بود. اين سه پايه عبارتند از:

1. علم 2. عمل 3. عقل

مقام شامخ آن امام عزيز, بر اهل فن و محقّقين حاضر امّت اسلامى پوشيده نيست. حضرتش در فقه, اصول, عرفان, فلسفه و اخلاق, مجتهد بى نظير, محقّق و متفكّرى بى بديل بود.

مقام علمى ايشان با تركيب عمل و عقل معظم له, باعث شده تا با دست مبارك وى, اسلام اصيل, مجد و عظمت دوباره يابد و پس از سالهاى دراز غربت, اسلام و مذهب از گوشه مساجد و منابر به ميدان عمل و وجامعه كشيده شود و قرآن مظلوم در كنار طاقچه ها, طاق ايمن اجتماعى اسلامى گردد. از اين روى در بيانات مهم خود خطاب به حوزه هاى علميّه, به اين نكته اساسى كه فقه سنّتى و جواهرى اسلام, فلسفه عملى حكومت است, تصريح فرموده اند.

در ميدان عمل و تقوا, امام بزرگوار, استاد بى بديل اخلاق در عصر خويش بود. نمونه يك انسان متخلّق به اخلاق الهى و مهذّب را, در وجود او بايد جست و جو كرد.

او عارفى بود كه عرفان ناب را به سياست اسلامى آميخته بود; لذا در اين ميدان بزم و رزم, به جهاد فى سبيل اللّه پرداخت. همين مقام علمى او باعث شد تا به دنيا بسيار بى اهتمام گردد و حتى در زمانى كه بر اريكه قدرت مطلق اسلام تكيه زده بود, از كمترين منافع دنيا بهره بَرَد و زهد و ساده زيستى را به ديگران, مخصوصاً مسولين نظام توصيه كند.

همچنين پايه ديگر موفقيّت ايشان را, بايد در عقل و تدبير بى نظير حضرتش جست وجو نمود; چرا كه انديشه او در تركيب با علم و عملش, از اين مرد الهى سياستمدارى بى بديل و عالى مقام به وجود آورد او را در قلوب آزادگان عالم جاى داد و او را بسيار دور انديش نمود و حقّاً اسلام و نظام جمهورى اسلامى, استمرار و بقاى خود را در طوفانهاى سهمگين داخلى و خارجى, و امدار تدبير انديشه والاى سياسى اوست, همان گونه كه وجود و حصول خود در اين عرصه را نيز مديون عقل كامل ايشان است.

حوزه: حضرت امام, روى چه مسائلى حساسيّت بيش ترى نشان مى دادند؟

oدر پاسخ به اين سال بايد گفت: امام عزيز, مهم ترين نقطه حساسيت خود را بر اسلام متمركز فرموده بود. در همان سالهاى خونين 42 نيز به ضرس قاطع و فرياد آشكار فرمودند:

(بپاخيزيد و اسلام را حفظ كنيد ولو بلغ مابلغ).

از همين جا بود كه مدام نسبت به محرومان و مستضعفان توصيه و تأكيد مى فرمود و آنان را صاحبان اصلى نظام و انقلاب اسلامى به شمار مى آورد, از اين روى, مسوولان و دست اندركاران كشور را به ساده زيستى و عدم فاصله با مردم و امت بيدار, دستور مى داد و به همين علت بود كه نسبت به مسائل جارى حوزه هاى علميه و دانشگاهها بسيار حسّاس بود و در سخنان گهربار و پيامهاى مهم خود, نسبت به اين دو مركز علمى و فرهنگى توصيه هاى گوناگون مى فرمود و اقشار اين دو كانون را از نيرنگهاى دنيا طلبان و سياست بازان و متحجّران و فاسقان آگاه مى نمود. حوزه: اگر خاطره اى آموزنده از حضرت امام, به ياد داريد, ياشنيده ايد بيان كنيد.

o و امّا در باب ذكر خاطره اى از امام امت, لازم است خاطره اى را كه براى جميع امت اسلامى مفيد مى شمارم, متذكر گردم:

در جلسه اى خصوصى, پس از ردّ و بدل شدن صحبتهاى مختلف, به اين جانب فرمودند:

(من معتقدم كه: اين انقلاب را, از ابتدا تا كنون, دست قدرت الهى, كه فوق تمام ايدى است, بدين جا آورده است و همان يداللّه, اين انقلاب عظيم را حفظ مى فرمايد.)

البته واضع است حفظ اين نظام, به حفظ وحدت امت اسلامى است كه امام بزركوار نيز بسيار بدان توصيه مى فرمود.

خاطره اى نيز براى طلاب محترم بايد متذكر گردم: حضرت اما, هميشسه به ما طلاب مى فرمود:

(مواظب باشيد كه اسلام از ناحيه شما ضربه نخورد.) و اين نشان مى دهد كه امام عزيز, تا چه اندازه به افعال و كردار و انديشه هاى حوزويان و روحانيان محترم توجه مى فرمود حساسيت نشان مى داد. البته تمام دوران تدريس ايشان, در حوزه علميه قم, سرشار از خاطرات گرانبهاست كه در اين جا مجال پرداختن به آنها نيست. فقط اشاره مى كنم به نظم بى نظير ايشان درامور درسى و امور روز مرّه زندگى, مسأله تحقيق و موشكافى عميق حضرتش در مسائل علمى و ...

از همين فرصت استفاده كرده و به طلاب عزيز تأكيد مى كنم كه تحقيق و تدفيق و تأمّل در مسائل علمى را, كه همان شيوه سلف صالح و فقهاء عظام و حضرت امام, عليهم الرحمة و الرضوان, است رها نكنيد و به نكات دقيق فقهى و علمى, بيش از پيش اهتمام ورزند تا به يارى خداوند, آرمان و هدف والاى امام فقيد, قدس اللّه ان شاء اللّه نفسه القدوسى, كه همان جريان كامل فقه در جامعه اسلامى است, بر آورده گردد.

/ 49