امام خمینی آیه جمال و جلال نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

امام خمینی آیه جمال و جلال - نسخه متنی

سید عباس رضوی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

مقدمه

ديرى مانده بوديم چشم به راه, راه دور, كم رهرو, پرسنگلاخ, دشوارگذر, همه چشم و همه گوش, همه مستِ بانگ دلاويزِ كاروانى كه مى آمد نَرم و همه محو آن اختر شبتاب كه مى سوخت گرم.تا اين كه آن صبح دلاويز فرا رسيد, آن صبحى كه خورشيد درخشيد از پَسِ پَرده تار.

مردم, مرد و زن, خُرد و بزرگ, به تماشاى خورشيد شتافتند و در آغوشش كشيدند و پيام او, به گوش جان نيوشيدند و پرچم عزت, اقتدار, سربلندى, افتخار و اسلامِ ناب, بر افراشتند و شعله مقدس دين, بر افروختند و كوى و برزن, با عشق, ايثار, برادرى, همدلى و همراهى آذين بستند و سرود رهايى, در بلند مأذنه هاى شهر, با آواى خوش سرودند.

مردم, زن و مرد, خُرد و بزرگ, پير و جوان, روستايى و شهرى, دست در دست يكديگر, حكومت عشق را بنيان نهادند و چراغ ولايتِ را افروختند و برگِردش چون پروانه, شبان و روزان, در گرما و سرما, گرديدند, آن را از هر گزندى به دور داشتند, تا شعله افروزى آن به اوج خود رسيد و هر كوى و برزن, هر كومه و هر محفل را روشنايى بخشيد.تا اين كه فرا رسيد هنگامه غروب خورشيد جان افروز. مردم, پروانگان, شيدايان, همه وهمه, مويه كُنان خورشيد را بدرقه كردند و در اين محشر كبرى بود كه سپيده را نزديك ديدند.

آن دلِ آرام, قلب مطمئن, روح شاد, ضمير اميدوار به فضل خدا, در پسِ خود مشعلى افروخته بود تاريكى زدا, تا مردم در گاهِ غروب او, در تاريكى فرو نروند, راه نيابند و طعمه ديو و دَد0 گردند. با روش و منشِ پيامبرگونه, پيامهاى روشن و دل انگيز, بنيانِ نهادهاى استوار و مقاوم در برابر باد و باران و هر گزندى, جاده خورشيد را نموده بود و با نشانه ها و تابلوها و چراغهاى راهنما در هر پيچ و گذرى, راه را بر هرگونه كژراهه روى, پيشاپيش بسته بود. اين بود آن گاه كه چشمه خورشيد فُسرد, چهره پردازان سحر, قد برافراشتند و مَشعلى ديگر فرا راه مردمان افروختند و همان كه امام افروخته مى خواست, تا راهش همچنان پر رهرو بماند و اسلام ناب بر تارك زندگى بدرخشد و ولايت شمع محفلها و روشنايى بخش دلها و راهنماى عاشقان كوى دوست باشد.

مجلّه حوزه, كه هميشه و همه گاه در گفت وگوهاى خود با عالمان ربانى, شاگردان, ياران, دوستاران, نزديكان و آشنايان به اخلاق, انديشه, روش و منشِ امام خمينى, در ضمن نكته ها, بايدها بايسته ها, تلاش مى ورزيد, مصاحبه هاى خود را به گونه اى با نام آن عزيز آذين ببندد, پس از به جانان پيوستن آن جانِ شيفته, بر آن شد در همان سال رحلت و در سالگرد, شماره هايى ويژه آن يار سفر كرده كند كه شكر خدا اين مهم انجام شد; امّا با همه تلاشى كه انجام شد, نتوانست امام را از چشم انداز همه امام شناسان به تماشا بنشيند; از اين روى به كم بسنده كرده و شماره هاى: _32 37 ـ _38 45 و 49خود را به مصاحبه هايى درباره امام, ويژه ساخت و با شمارى از عزيزان امام شناس, آشناى به انديشه, مديريت, سياست, اخلاق, روش ومنش او, به گفت وگو نشست و با گوشه اى از كارنامه درخشان آن مرد رَخشا و نَمى از يَم وجود او آشنا شد و پرتوى از اين آشنايى را به اهل دل و اهل نظر در همان زمان عرضه كرد و اكنون به مناسبت يكصدمين سالِ طلوع آن خورشيد عالمتاب, مصاحبه هاى ويژه آن روشنايى بخش دلها را در دفترى جداگانه به اهل دل, صاحبان خرد و انديشه و آنان كه عاشق انه در پى آگاهى از راه و روش امام خمينى اند و تشنه آن كوثر زلال و حيات بخش و شادابى آفرينند, اهداء مى كند, به اميد آن كه در دلها دگرگونى بيافريند و دلها را بيش از پيش به هم نزديك كند و آن فرزانه, در زندگى شخصى و اجتماعى ان شاء اللّه.همه امت محمّدى الگو قرار گيرد.

/ 49