دیوان شمس نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دیوان شمس - نسخه متنی

مولانا جلال الدین محمد بلخی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

ترجيعات

سي و دوم





  • جز اين بنگوييم، وگر نيز بگوييم
    خواهى كه بگوييم، بده جام صبوحى
    هرجا ترشى باشد اندر غم دنيا
    برخيز و بخيلانه در خانه فروبند
    اين مه ز كجا آمد و اين روى چه رويست؟
    هم قادر و هم فاخر و هم اول و آخر
    آن دل كه نلرزيدت و آن چشم كه نگريست
    تا شيد برآرد به سر كوه برآيد
    نگذاردش آن عشق كه سر نيز بخارد
    در شهر چو من گول مگر عشق نديدست؟
    هر داد و گرفتى كه ز بالاست لطيفست
    هر عشوه كه دربان دهدت دفع و بهانه ست
    بر دلبر ما هيچ كسى را مفزاييد
    ور زانك شما را خلل و عيب نمودست
    بسته ست مگر روزن اين خانه ى دنيا
    روزن چو گشاده نبود خانه چو گورست
    آگاه چو نبويت ز آغاز و ز آخر
    تسليم شده در خم چوگان الهى
    در خنب جهان همچو عصيريد گرفتار اى حاجتهايى كه عطاخواه شدستيد
    اى حاجتهايى كه عطاخواه شدستيد



  • گويند خسيسان كه محالست و علالا
    تا چرخ برقص آيد و صد زهره ى زهرا
    مي غرد و مي پرد از انجاى دل ما
    كانجا كه توى خانه شود گلشن و صحرا
    اين نور خدايست تبارك و تعالا
    اول غم و سودا و بخريد بيضا
    يارب، خبرش ده تو ازين عيش و تماشا
    فرياد برآرد كه تمنيت تمنا
    شاباش زهى سلسله ى جذب و تقاضا
    هر لحظه مرا گيرد اين عشق ز بالا
    گر صادق و جدست و گر عشوه و تيبا
    گويد كه برو هيچ مرو، شاه بخانه ست
    ماننده ى او نيست كسي، ژاژ مخاييد
    آن آينه پاك آمد، معيوب شماييد
    خورشيد برآمد، هله، بر بام برآييد
    تيشه جهت چيست چو روزن نگشاييد؟
    چون گوى بغلتيد كه خوش بي سر و پاييد
    گر در طرب و شادى و، گر رهن بلاييد
    چون نيك بجوشيد، ازين خنب برآييد آخر بخود آييد، شما عين عطاييد
    آخر بخود آييد، شما عين عطاييد


/ 3704