دیوان شمس نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

دیوان شمس - نسخه متنی

مولانا جلال الدین محمد بلخی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

ترجيعات

چهل و سوم





  • زين دودناك خانه گشادند روزنى
    آن خانه چيست؟ سينه و آن، دود چيست؟ فكر
    بيدار شو، خلاص شو از فكر و از خيال
    خفته هزار غم خورد از بهر هيچ چيز
    در خواب جان ببيند صد تيغ و صد سنان
    گويند مردگان كه چه غمهاى بيهده
    بهر يكى خيال گرفته عروسيى
    آن سور و تعزيت همه با دست اين نفس
    ناخن همى زنند و ، رخ خود همى درند
    كو آنك بود با ما چون شير و انگبين؟
    اكنون حقايق آمد و خواب خيال رفت
    نى پير و نى جوان، نه اسيرست و نى عوان
    يك رنگيست و يك صفتى و يگانگى
    اين يك نه آن يكيست، كه هركس بداندش
    اى آنك پاى صدق برين راه مي زنى
    هيچ از تو فوت نيست، همه با تو حاضرست
    هر سيب و آبيى كه شكافى به دست خويش
    زان روشنى بزايد يك روشنى نو
    بر ميوها نوشته كه زينها فطام نيست اى چشم كن كرشمه، كه در شهره مسكنى
    اى چشم كن كرشمه، كه در شهره مسكنى



  • شد دود و، اندر آمد خورشيد روشنى
    ز انديشه گشت عيش تو اشكسته گردنى
    يارب، فرست خفته ى ما را دهل زنى
    در خواب، گرگ بيند، يا خوف ره زنى
    بيدار شد، نبيند زان جمله سوزنى
    خورديم و عمر رفت به وسواس هر فنى
    بهر يكى خيال بپوشيده جوشنى
    نى رقص ماند ازان و نه زين نيز شيونى
    شد خواب و نيست بر رخشان زخم ناخنى
    كو آنك بود با ما چون آب و روغني؟
    آرام و مأمنيست، نه ما ماند و نى منى
    نى نرم و سخت ماند، نه موم و نه آهنى
    جانيست بر پريده و وارسته از تنى
    ترجيع كن كه در دل و خاطر نشاندش
    دو كون با توست، چو تو همدم منى
    اى از درخت بخت شده شاد و منحنى
    بيرون زند ز باطن آن ميوه روشنى
    از هر حسن بزايد هر لحظه احسنى
    بر برگها نبشته، ز پاييز، ايمنى وى دل مرو ز جا، كه نكو جاى ساكنى
    وى دل مرو ز جا، كه نكو جاى ساكنى


/ 3704