تعريف مغالطه - منطق (1) نسخه متنی

- بعضى از معصومان پيامبر نيستند . پس بعضى از پيامبران معصوم نيستند .

- شما كه با حرف من مخالفت مى كنيد، آيا مى دانيد كه اين حرف مطابق با جديدترين نظريه ها و تحليل هاى جامعه شناختى است؟ .

- ميليون ها نفر زندگى و سكونت در آپارتمان را پذيرفته اند، شما چطور مى گوييد آپارتمان نشينى درست نيست؟ .

- او حتماً طرفدار جناح تندروهاست ، زيرا با محافظه كاران ميانه خوبى ندارد .

- واژه انتخابى يارانه معادل خوبى براى واژه غربى سوبسيد است ؛ چرا كه از هر جهت برابر اين واژه است .

- امروز نوجوانى كه از مدرسه اخراج شده بود به جرم سرقت دستگير شد . همه نوجوانانى كه نتوانند در مدرسه درس بخوانند به فساد و جنايت كشيده مى شوند .

- مردم كشورهاى فقير زياد عمر نمى كنند . بنابراين فرهنگ و تمدن اين كشورها در تاريخ نبايد سابقه طولانى داشته باشد .

- او در مؤسسه اى بسيار مهم و معتبر كار مى كند . بنابراين، بايد شخص مهمى باشد .

- قوانين جزايى اسلام 1400 سال پيش آمده است . بنابراين، نبايد انتظار داشت كه اين قوانين بتوانند به مشكلات حقوقى جوامع امروزى پاسخ دهند .

آنچه ذكر شد و موارد بسيار ديگرى از اين دست ، استدلال هايى هستند كه ذهن در جريان انديشه ترتيب مى دهد و در بسيارى از آنها خواسته يا ناخواسته دچار غلط و خطا مى شود . اين واقعيت ( خطاپذيرى ذهن ) به لحاظِ تاريخى، انگيزه اصلى براى تدوين دانشى به نام منطق بوده است . در نتيجه ، مبارزه با اين آفتِ ذهنى يكى از رسالت هاى اصلى علم منطق به شمار مى رود . در ميان همه مباحث اين علم ، صناعت مغالطه بيش از هر بحثِ ديگرى عهده دار چنين مسؤوليتى است .

تعريف مغالطه

مغالطه در لغت به معناى سوق دادن شخص ديگر به غلط و نيز اشتباه كارى ( خود فرد ) است و در اصطلاحِ منطق ، استدلالى است كه واجد اركان و شرايط استدلال به لحاظ ماده يا صورت و يا هر دو نباشد ؛ مثلاً از اركان قياس - كه نوعى استدلال است - تكرار حد اوسط