من آن مرغ همايونم كه باز چتر سلطانم - غزلیات نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

غزلیات - نسخه متنی

کمال الدین ابو العطا محمود بن علی خواجوی کرمانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

من آن مرغ همايونم كه باز چتر سلطانم




  • من آن مرغ همايونم كه باز چتر سلطانم
    چو جام بيخودى نوشم جهانرا جرعه دان سازم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    چراغ روز بنشيند شب ار چون شمع برخيزم
    ز معنى نيستم خالى بهر صورت كه مي بينم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    اگر پنهان بود پيدا من آن پيداى پنهانم
    هماى گلشن قدسم نه صيد دانه و دامم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    چه در گلخن فرود آيم كه در گلشن بود جايم
    من آن هشيار سرمستم كه نبود بى قدح دستم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    سراندازى سرافرازم تهى دستى جهان بازم
    سپهر مهر را ماهم جهان عشق را شاهم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    اگر ديو سليمانم ز خاتم نيستم خالى
    چو خضرم زنده دل زيرا كه عشقست آب حيوانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    بهر دردى كه درمانم همان دردم دوا باشد
    منم هم چشم و هم طوفان كه طوفانست در چشمم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    كه مي گويد كه از جمعى پريشان مي شود خواجو
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر



  • من آن نوباوه ى قدسم كه نزل باغ رضوانم
    چو در ميدان عشق آيم فرس برآسمان رانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    ز مهرم آستين پوشد مه ار دامن برافشانم
    بصورت نيستم مايل بهر معنى كه مي دانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    وگر نادان بود دانا من آن داناى نادانم
    تذرو باغ فردوسم نه مرغ اين گلستانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    درين بوم از چه رو پايم كه باز دست سلطانم
    نگويم نيستم هستم بلى هم اين و هم آنم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    سبكسارى گران سيرم سبك روحى گرانجانم
    بتانرا آستين بوسم مغانرا آفرين خوانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    ولى مهر پرى رويان بود مهر سليمانم
    چو نوحم نوحه گر زانرو كه در چشمست طوفانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    كه هم درمان من دردست و هم دردست درمانم
    منم هم جان و هم جانان كه جانانست در جانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر
    كه هم ايمان من كفرست و هم كفرست ايمانم
    مرا جمعيت آن وقتست كز جمعى پريشانم
    برو از كفر و دين بگذر مرا از كفر دين مشمر



/ 933