اشارت كرده بودى تا بيايم - غزلیات نسخه متنی

اینجــــا یک کتابخانه دیجیتالی است

با بیش از 100000 منبع الکترونیکی رایگان به زبان فارسی ، عربی و انگلیسی

غزلیات - نسخه متنی

کمال الدین ابو العطا محمود بن علی خواجوی کرمانی

| نمايش فراداده ، افزودن یک نقد و بررسی
افزودن به کتابخانه شخصی
ارسال به دوستان
جستجو در متن کتاب
بیشتر
تنظیمات قلم

فونت

اندازه قلم

+ - پیش فرض

حالت نمایش

روز نیمروز شب
جستجو در لغت نامه
بیشتر
لیست موضوعات
توضیحات
افزودن یادداشت جدید

اشارت كرده بودى تا بيايم




  • اشارت كرده بودى تا بيايم
    من شوريده دل را از ضعيفى
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    گرم رانى بگو تا باز گردم
    بهر منزل كه فرمائى بديده
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    اگر برفست وگر باران نترسم
    اگر خواهى كه با تن ها نباشم
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    بدان جائى كه گوهر مي توان يافت
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا

    ايا کوى تو منزلگاه خواجوايا کوى تو منزلگاه خواجو

  • بگو چون بى سر و بى پا بيايم
    ندانى باز اگر فردا بيايم
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    وگر خوانى بفرما تا بيايم
    چه جابلقا چه جابلسا بيايم
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    اگر بادست وگر سرما بيايم
    نه با تن ها من تنها بيايم
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا
    ز بهر لل لالا بيايم
    اگر كوهست و گر دريا بيايم
    وگر گوئى بيا تا قعر دريا

    چه فرمائى نيايم يا بيايمچه فرمائى نيايم يا بيايم

/ 933