ناگه بت من مست به بازار برآمد بس دل كه به كوى غم او شاد فروشد در صومعه و بتكده عشقش گذرى كرد در كوى خرابات جمالش نظر افگند در وقت مناجات خيال رخش افروخت يك جرعه ز جام لب او مي زده اى يافت در سوخته اى آتش شمع رخش افتاد باد در او سر آتش گذرى كرد ناگاه ز رخسار شبى پرده برانداخت باد سحر از خاك درش كرد حكايتكى بو كه فروشد لب او بوسه به جاني؟ كى بو كه فروشد لب او بوسه به جاني؟
شور از سر بازار به يكبار برآمد بس جان كه ز عشق رخ او زار برآمد ممن ز دل و گبر و ز زنار برآمد شور و شغبى از در خمار برآمد فرياد و فغان از دل ابرار برآمد سرمست و خرامان به سر دار برآمد از سوز دلش شعله ى انوار برآمد از آتش سوزان گل بى خوار برآمد صد مهر ز هر سو به شب تار برآمد صد ناله ى زار از دل بيمار برآمدكز بوك و مگر جان خريدار برآمد كز بوك و مگر جان خريدار برآمد
لطفا منتظر باشید ...
