دل در هوست ز جان برآيد گو جان و جهان مباش انديك سوديست تمام اگر دلى را همخانه ى هركه شد غم تو وانكس كه فرو شود به كويت گويى كه اگرچه هست كامم ليكن ز زبان اين و آنست نشنيدستى چنان توان مرد دل طعنه ى تو بديد بخريدارزان مفروش انورى را ارزان مفروش انورى را
جان در غمت از جهان برآيد مقصود تو از ميان برآيد يك غم ز تو رايگان برآيد زودا كه ز خان و مان برآيد ديرا كه از او نشان برآيد تا كام دل فلان برآيد هر طعنه كه از زبان برآيد اى جان جهان كه جان برآيد تا ديده ى اين و آن برآيدگر باز خرى گران برآيد گر باز خرى گران برآيد