لطفا منتظر باشید ...
دردا و دريغا كه دل از دست بدادم آبى كه مرا نزد بزرگان جهان بود با وصل تو نابوده هنوزم سر و كارى دل در سخن زرق زراندود تو بستم مپسند كه با خاك برم درد فراقت با آنكه نباشى نفسى جز به خلافم
با آنكه نباشى نفسى جز به خلافم
واندر غم و انديشه و تيمار فتادم خوش خوش همه بر باد غم عشق تو دادم سر بر خط بيداد و جفاى تو نهادم تا در غم تو خون دل از ديده گشادم چون دست غم عشق تو برداد به بادم هرگز نفسى جز به رضاى تو مبادم
هرگز نفسى جز به رضاى تو مبادم
