در پرتو آذرخش نسخه متنی

ما بين هيچ يك از انبياء تفاوتى نمى گذاريم. همه آنها پيغمبر خدا و مورد احترام هستند. اگر همه آنها مورد احترام باشند، بايد كلام آنها را پذيرفت. حضرت موسى (عليه السلام) فرمود بعد از من عيسى بن مريم (عليه السلام) مى آيد و حتى آن حضرت وعده آمدن پيغمبر اسلام (صلّى الله عليه وآله) را هم داد. حال اگر ما حضرت موسى (عليه السلام) را قبول داريم، بايد پيغمبرى را هم كه او وعده آمدنش را داده بپذيريم. اين، حرف حضرت موسى (عليه السلام) است. حضرت عيسى (عليه السلام) هم زمانى كه مبعوث شد، فرمود:

«و مبشراً برسول يأتى من بعدى اسمه احمد»(7).

آن حضرت هم بشارت داد كه بعد از من پيغمبر اسلام (صلّى الله عليه وآله) خواهد آمد، بايد از او اطاعت كنيد و بايد به او ايمان بياوريد. حال، اگر كسى واقعاً به حضرت عيسى (عليه السلام) ايمان دارد آيا مى تواند به اين دستور او عمل نكند؟

اگر او را قبول داريم، بايد تمام سخنان او را بپذيريم. بنابراين، ايمان به هر پيغمبرى مستلزم ايمان به همه انبيا است. چون همه آنها از جانب خدا هستند. مسأله ديگر، اين است كه امروز من دستور كدام يك از پيامبران را عمل كنم؟

اين، مطلب ديگرى است. ممكن است يك پيغمبر در دو زمان دو دستور مختلف داشته باشد، شما به كدام يك عمل مى كنيد؟

آيا به دستور اوّل عمل مى كنيد يا دستور دوّم؟

همچنان كه مى دانيد پيغمبر اكرم (صلّى الله عليه وآله) و ساير مسلمانان ابتدا نماز را به سوى بيت المقدس و مسجدالاقصى مى خواندند؛ همان قبله اى كه يهودى ها به سمت آن نماز مى خوانند، تا زمانى كه جبرئيل در مسجد ذوقبلتين نازل شد و شانه پيامبر (صلّى الله عليه وآله) را گرفت و آن حضرت را به جانب كعبه چرخاند، پس از آن آيه اى نازل شد و در آن به پيامبر (صلّى الله عليه وآله) امر شد كه به سمت كعبه نماز بخواند. حال، اگر پيغمبر اسلام (صلّى الله عليه وآله) را قبول داريم آيا مى توانيم بگوييم ما به سمت قبله اول نماز مى خوانيم؟

آيا اين نماز درست است؟

آيا مى توانيم بگوئيم آن هم، دستور خدا بوده است و ما به همان عمل مى كنيم؟

درست است كه امر اوّل هم دستور خدا بوده، اما براى آن زمان معتبر بوده است. ما قبول داريم كه اين هم دستور خدا و اطاعت آن هم واجب بود، اما هنگامى كه ناسخ آن نازل شد، بايد دستور بعدى را عمل كرد. در يك دين و يك شريعت كه توسط يك پيغمبر، ابلاغ شده وضع به اين صورت است. حال اگر يك پيامبر دستورى داد و بعد از او پيغمبر ديگرى آمد و دستور پيامبر قبلى را تغيير داد، اين مانند ناسخى است كه در يك دين مى آيد. در اين صورت ديگر نمى توان به دستور پيغمبر قبلى عمل كرد. البته اين به معنى قبول نداشتن پيغمبر قبلى نيست. بلكه آن پيغمبر محترم است، دين او هم درست بوده، كتابى هم كه خدا بر او نازل كرده بود، درست بوده و براى ما محترم است.