وحى قرآنى، سالم از هر تغيير و تحريف
قرآن، وحى خداست كه به پيامبر (صلّى الله عليه وآله) ابلاغ شده و خداوند از آن حفاظت مى كند، تا كسى در آن تصرف نكند و نه تنها به صورت كامل و تمام به پيامبر (صلّى الله عليه وآله) برسد، بلكه به درستى از پيامبر (صلّى الله عليه وآله) به مردم ابلاغ شود. اما اينكه خداوند اين كار را چگونه انجام مى دهد، ما نمى دانيم. همچنان كه چگونگى ساير كارهاى خدا را هم نمى دانيم:«انما امره اذا اراد شيئاً ان يقول له كن فيكون»(1).خدا هر چه را اراده كند، به همان صورت تحقق مى يابد. اين مسأله در مورد همه انبيا (عليهم السلام) صادق است. وحى بر هر پيامبرى نازل شود، چنين ضمانتى را دارد كه تا رسيدن آن به مردم صحيح بماند. اما بعد از رسيدن آن به مردم، ممكن است خود آنها در كلام خدا تصرفاتى كنند. در مورد كتابهاى پيشين چنين اتفاقى افتاده است. زمانى كه تورات نازل شد، علماى يهود در آن تصرف كرده و آن را تحريف كردند. در بعضى موارد، قسمتى از آيات تورات را به مردم نمى گفتند:
«تجعلونه قراطيس تبدونها و تخفون كثيرا»(2).
قرآن خطاب به آنها مى فرمايد:
بعضى از بخش هاى تورات را روى كاغذ مى نوشتيد ولى همه آنها را به مردم نمى گفتيد. يكى از تحريف هاى علماى بنى اسرائيل در تورات اين بود كه بخشى از آيات تورات را كه براى مردم قابل استفاده و به ضرر عالمان يهود و دست اندركاران كنيسه ها بود، مخفى كرده در انحصار خود نگاه مى داشتند تا به دست مردم نرسد. تحريف ديگرى كه آنها در تورات انجام مى دادند اين بود كه خود آنان مطالبى را نوشته به عنوان تورات به مردم معرفى مى كردند.
«فويل للذين يكتبون الكتاب بأيديهم ثم يقولون هذا من عند اللّه»(3).