در پرتو آذرخش نسخه متنی

براى پاسخ به اين شبهه ابتدا دلايلى كه طراحان آن براى القاى نظر خود مطرح كرده بودند، تبيين كرديم و پس از نقادى آنها چنين نتيجه گرفتيم كه علاوه بر اينكه اعتقاد به نزول الفاظ قرآن از جانب خدا بر پيامبر (صلّى الله عليه وآله)، از جمله مسايل ضرورى اسلام و انكار آن موجب ارتداد و خروج از دين است، دلايل طراحان اين شبهه نيز مخدوش است. هم چنين گفتيم كه نمى توان وجه قابل اعتنايى براى تشكيك در اين كه قرآن كلام خدا است، مطرح كرد.

در مقابل، دلايل فراوانى برخلاف اين نظر وجود دارد؛ دلايلى كه همه آنها ثابت مى كنند كه قرآن از جانب خدا است. عمده اين دلايل، مطالبى است كه قرآن كريم به صورتهاى مختلف بر آنها تأكيد كرده است. از جمله اينكه خداوند خطاب به مشركان مى فرمايد: اگر معتقد هستيد كه قرآن ساخته پيامبر (صلّى الله عليه وآله) يا انسان ديگرى است، شما نيز سوره اى مانند آن بياوريد(5).

در مورد اين مطلب در كتب عقايد و حتى كتابهاى مدارس، به صورت مفصل بحث شده و ما در اينجا در صدد اثبات اين مطلب نيستيم. در اين كتابها دلايل مختلفى براى اين مطلب ذكر شده و براساس آنها ثابت شده است كه قرآن كلام بشر نيست؛ بلكه كلام خدا است. پيامبر (صلّى الله عليه وآله) هم از آن جهت كه بشر است و به گفته آقايان جايز الخطاست ـ به تنهايى قادر به آوردن چنين كلامى نيست؛ مگر اينكه كلامى از جانب خداوند به او القا شود.

آنچه عرض شد، خلاصه بحثهايى بود كه طى چند جلسه گذشته خدمت عزيزان بيان شد. در اين جلسه شبهه ديگرى را بررسى خواهم كرد كه مادر تمام شبهات است و درباره روايات پيامبر (صلّى الله عليه وآله) و ائمه اطهار (عليهم السلام) و هم چنين قرآن مطرح شده است. اين شبهه شقوق مختلفى دارد كه به اختصار مطرح مى كنم.

(1). غافر، 7.

(2). اعراف، 27.

(3). انعام، 112.

(4). پيام هاجر، ش 296، 3/9/78.

(5). رك: بقره، 23.